สรุปกิจกรรมฝ่ายต่างประเทศ2011

ความประเสริฐของเดือนมุหัรร็อม

ความประเสริฐของเดือนมุหัรร็อม

บทความว่าด้วยความประเสริฐของเดือนมุหัรร็อม เดือนแรกของปีตามปฏิทินฮิจญ์เราะฮฺ ซึ่งมีแนวทางที่เป็นซุนนะฮฺจากท่านนบี ศ็อลลัลลอฮฺ อะลัยฮิ วะสัลลัม ให้ถือศีลอดในเดือนนี้โดยเฉพาะในวันที่สิบ(อาชูรออ์) นอกจากนี้บทความยังได้เตือนถึงความเชื่อและอุตริกรรมบางอย่างที่ไม่ถูกต้องในเดือนนี้ไว้อีกด้วย

เดือนมุหัรร็อมเป็นเดือนหนึ่งในบรรดาสี่เดือนที่ต้องห้าม(อัลอัชฮุรุลหุรุม) ดังพระกำหนดที่ถูกระบุในซูเราะฮฺ อัต-เตาบะฮฺ อายะฮฺที่ 36 ซึ่งมีใจความว่า


«إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُوْرِ عِنْدَ اللهِ اثْنَا عَشَرَ شَهْرَا فِيْ كِتَابِ اللهِ يَوْمَ خَلَقَ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضَ مِنْهَا أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ»


ความว่า "แท้จริงจำนวนเดือน ณ อัลลอฮฺนั้นมีสิบสองเดือนในคัมภีร์ของอัลลอฮฺ ตั้งแต่วันที่พระองค์ทรงสร้างบรรดาชั้นฟ้าและแผ่นดิน จากเดือนเหล่านั้นมีสี่เดือนซึ่งเป็นเดือนที่ต้องห้าม..."


ท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ได้อธิบายว่า สี่เดือนที่ต้องห้ามนั้นคือ เดือนซุลเกาะอฺดะฮฺ ซุลฮิจญะฮฺ มุหัรร็อม และเราะญับมุฎ็อร โดยสามเดือนแรกเป็นสามเดือนต่อเนื่องกัน แต่เดือนเราะญับที่ถูกแยกมาเป็นเดือนที่ต้องห้ามระหว่างเดือนญุมาดาอัลอาคิเราะฮฺกับเดือนชะอฺบาน เพราะในประวัติศาสตร์ของอาหรับก่อนยุคอิสลาม ชาวเผ่ารอบีอะฮฺ อิบนุ นิซารได้เรียกเดือนเราะมะฎอนว่าเดือนเราะญับ และถือเป็นเดือนต้องห้ามแทนเดือนเราะญับของเผ่ามุฎ็อร ซึ่งเดือนเราะญับของมุฎ็อรเป็นการกำหนดที่ถูกต้องตามศาสนบัญญัติ จึงทำให้ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม เน้นในการกำหนดเดือนต้องห้ามว่าเป็นเดือนเราะญับของมุฎ็อร ส่วนเดือนมุหัรร็อมนั้นนอกจากเป็นเดือนต้องห้ามแล้ว ยังมีความประเสริฐอีกหลายประการดังต่อไปนี้


1. การถือศีลอดในเดือนมุหัรร็อม

เป็นการถือศีลอดที่มีความประเสริฐยิ่ง ซึ่งมีตำแหน่งรองจากเดือนเราะมะฎอน ท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ได้กล่าวว่า


أَفْضَلُ الصِّيَامِ بَعْدَ رَمَضَانَ شَهْرُ اللهِ المُحَرَّمُ


ซึ่งมีใจความว่า "การถือศีลอดที่ประเสริฐยิ่งหลังจากเดือนเราะมะฎอน คือการถือศีลอดเดือนของอัลลอฮฺที่ต้องห้าม(อัลมุหัรร็อม)" (บันทึกโดยอิมามมุสลิม, อบูดาวูด และติรมีซีย์)


ดังนั้น ผู้ใดมีความสามารถที่จะถือศีลอดในเดือนมุหัรร็อมทุกวัน เกือบทุกวัน หรือบางวัน ก็เป็นการดีในการให้เกียรติเดือนที่ต้องห้ามนี้ หากไม่สามารถถือศีลอดหลายวัน ก็ให้ปฏิบัติความประเสริฐประการต่อไป


2. การถือศีลอดวันที่ 10 มุหัรร็อม

ที่เราเรียกกันว่า อาชูรออ์ ซึ่งเป็นวันที่มีเกียรติในศาสนาอื่นด้วย เช่น ศาสนายิว เพราะเป็นวันที่ท่านนบีมูซา อะลัยฮิสสลาม ได้รับความปลอดภัยจากฟิรเอานฺ จึงเป็นวันแห่งการขอบคุณของบนีอิสรออีล และเป็นที่รู้กันดีว่าท่านนบีมูซาได้ถือศีลอดในวันนี้ เมื่อท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม อพยพไปยังเมืองมะดีนะฮฺ และท่านได้ทราบว่าชาวยิวที่อาศัยอยู่ในเมืองมะดีนะฮฺกำลังถือศีลในวันนั้น ท่านนบีจึงประกาศให้เป็นวันถือศีลอดของชาวมุสลิมด้วย โดยกล่าวว่า


أَنَا أَحَقُّ بِمُوْسٰى مِنْكُمْ فَصَامَهُ وَأَمَرَ بِصِيَامِهِ


"ฉันมีข้อเกี่ยวพันกับมูซามากกว่าพวกท่าน(โอ้ชาวยิว)" ท่านนบีจึงถือศีลอดวันนั้นและใช้ให้บรรดามุสลิมีนถือศีลอดด้วย" (บันทึกโดยบุคอรียฺและมุสลิม)


บรรดานักปราชญ์อิสลามชี้แจงว่า ในช่วงแรกการถือศีลอดวันอาชูรออ์(สิบมุหัรร็อม)เป็นวาญิบ(จำเป็นต้องปฏิบัติ) เพราะก่อนหน้านี้ยังไม่มีการใช้ให้ถือศีลอดเดือนเราะมะฎอน จึงถือเป็นการถือศีลอดฟัรฎูของมุสลิม แต่หลังจากที่มีบทบัญญัติใช้ให้บรรดามุสลิมีนถือศีลอดเดือนเราะมะฎอนเป็นฟัรฎูแล้ว ท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ก็ไม่ได้บังคับให้ถือศีลอดในวันนี้ แต่ยืนยันในความประเสริฐด้วยถ้อยคำอันชัดเจน เช่น


سُئِلَ عَنْ صَوْمِ يَوْمِ عَاشُوْرَاءَ فَقَالَ يُكَفِّرُ السَّنَةَ المَاضِيَةَ


ท่านนบีถูกถามถึงการถือศีลอดในวันอาชูรออ์ ท่านตอบว่า "ลบล้างความผิดตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา" (บันทึกโดยมุสลิม)


ดังนั้น บรรดาอุละมาอ์จึงมีความเห็นตรงกันถึงความประเสริฐของการถือศีลอดในวันอาชูรออ์ แต่อุละมาอ์ส่วนมากมีความเห็นชอบให้ถือศีลอดวันตาซูอาอ์รวมไปด้วย คือวันที่ 9 ของเดือนมุหัรร็อม ซึ่งท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ได้กล่าวว่า


لَئِنْ بَقِيْتُ إِلَى قَابِلٍ َلأَصُوْمَنَّ التَّاسِعَ وَالعَاشِرَ


"หากฉันมีชีวิตถึงปีหน้า แน่นอน ฉันจะถือศีลอดวันที่เก้าและวันที่สิบ" (บันทึกโดยอิมามอะหมัด)


อุละมาอ์บางท่านมีความเห็นชอบให้ถือศีลอดวันที่ 11 รวมไปด้วย เพราะมีหะดีษบทหนึ่งบ่งชี้ถึงการถือศีลอดวันก่อนอาชูรออ์และวันหลังอาชูรออ์ แต่เนื่องจากหะดีษนี้มีสายสืบอ่อนมาก(ฎออีฟญิดดัน) จึงไม่ควรนำมาใช้ในการปฏิบัติศาสนกิจ


3. การทำอิบาดะฮฺ ทำความดี และละเว้นความชั่วทุกชนิด

เดือนมุหัรร็อมถือเป็นวาระสำคัญอย่างยิ่ง เพราะอัลลอฮฺ ซุบฮานะฮูวะตะอาลา ได้ทรงกำชับบรรดาผู้ศรัทธาไม่ให้อธรรมตัวเองในเดือนที่ต้องห้าม หมายถึง ไม่ให้ละเมิดกรอบสิ่งที่ต้องห้าม และไม่ให้ละเว้นสิ่งที่ต้องปฏิบัติ

สำหรับเดือนมุหัรร็อมมีความประเสริฐบางประการที่บางกลุ่มบางลัทธิเชื่อถือกัน แต่หาได้มีหลักฐานรับรองในความประเสริฐนั้นไม่ เช่นตัวอย่างดังต่อไปนี้


- ความเชื่อว่าวันที่ 10 มุหัรร็อมเป็นวันที่ท่านนบีนูหฺได้รับความปลอดภัยจากน้ำท่วมด้วยเรือลำใหญ่ที่อัลลอฮฺทรงสอนให้ท่านนบีนูหฺสร้างเพื่อความปลอดภัยของท่านและผู้ศรัทธา ซึ่งหะดีษที่กล่าวถึงเรื่องนี้อยู่ในระดับที่เชื่อถือมิได้ ดังนั้น ทางความศรัทธาไม่อนุญาตให้เชื่อในสิ่งที่ไม่มีหลักฐานชัดเจนรองรับ


- ความเชื่อว่าวันที่ 10 มุหัรร็อมนั้นให้ทำขนมหรือแจกขนมชนิดหนึ่งชนิดใด โดยเชื่อว่าการทำขนมเฉพาะให้วันที่สิบมุหัรร็อมนั้นมีความประเสริฐเป็นพิเศษ ซึ่งความเชื่อเช่นนี้มีความคลาดเคลื่อนและผิดหลักการใน 2 ประเด็น


ประเด็นแรก คือ เป็นการกระทำที่ไม่มีหลักฐานรองรับ และการกระทำอย่างหนึ่งอย่างใดถ้าเราเชื่อว่ามีผลบุญ (เช่นเชื่อว่าทำขนมในวันอาชูรออ์มีผลบุญเป็นพิเศษ) ถ้าไม่มีหลักฐานในการกระทำนั้นๆ ก็จะถือว่าเป็นบิดอะฮฺที่ต้องละทิ้ง


ประเด็นที่สอง คือ เป็นพิธีกรรมที่ถูกริเริ่มด้วยกลุ่มอันนะวาศิบ คือกลุ่มที่เกลียดชังท่านอะลี อิบนุอบีฏอลิบ และอะหฺลุลบัยตฺ(ครอบครัวและลูกหลานของท่านนบี) กลุ่มนี้ได้แสดงความดีใจในการเข่นฆ่าท่านอัลหุซัยนฺ อิบนุอะลี ร่อฎิยัลลอฮุอันฮุมา ในวันที่ 10 มุหัรร็อม จึงทำขนมและแจกเพื่อแสดงความยินดีในเหตุการณ์นั้น และกลุ่มนะวาศิบนี้ก็จะเป็นกลุ่มตรงข้ามกับกลุ่มชีอะฮฺรอฟิเฎาะฮฺ กล่าวคือ กลุ่มชีอะฮฺรอฟิเฎาะฮฺจะรักอะหฺลุลบัยตฺอย่างเลยเถิด แต่กลุ่มนะวาศิบจะเกลียดอะหฺลุลบัยตฺโดยไม่มีเหตุผล และระหว่างสองกลุ่มก็จะมีอะฮฺลุซซุนนะฮฺวัลญะมาอะฮฺที่รักใคร่อะหฺลุลบัยตฺตามขอบเขตของอิสลามและด้วยเหตุผลที่ถูกต้อง


- ความเชื่อของกลุ่มชีอะฮฺรอฟิเฎาะฮฺว่าต้องไว้ทุกข์ในวันที่ 10 มุหัรร็อม เพื่อแสดงความเสียใจในการเสียชีวิตของอัลหุซัยนฺ อิบนุอะลี ร่อฎิยัลลอฮุอันฮุมา ซึ่งตลอดประวัติศาสตร์ชาวชีอะฮฺได้พัฒนาพิธีกรรมนี้จนกระทั่งเป็นเทศกาลและเอกลักษณ์ของชีอะฮฺโดยเฉพาะ โดยมีการจัดกิจกรรมต่างๆ ในวันไว้ทุกข์นี้ แต่สิ่งที่น่าอัปยศอย่างยิ่งและเป็นการทำลายหลักการอัลอิสลาม คือการทำร้ายร่างกายตัวเองในวันที่ 10 มุหัรร็อม ตามถนนและสถานที่สาธารณะ ซึ่งชาวชีอะฮฺจะถือว่าเป็นการแสดงพลังของพวกเขา และจะออกมาชุมนุมตามสถานที่สาธารณะต่างๆ และจะมีการตบหน้าตบอก หรือใช้อาวุธต่างๆในการทำร้ายตัวเองจนเลือดไหล เพื่อบรรลุจุดประสงค์ของพวกเขา คือรู้สึกถึงความเจ็บปวดที่ท่านอัลหุซัยนฺ อิบนุอะลี ได้ประสบ พิธีกรรมดังกล่าวชาวชีอะฮฺจะปฏิบัติกันทั่วโลก ถึงแม้ว่ามีนักปราชญ์ของพวกเขาได้ประกาศว่าการกระทำดังกล่าวเป็นอุตริกรรมที่ไม่อนุญาตให้กระทำโดยเด็ดขาด แต่ชาวชีอะฮฺโดยทั่วไปยังยืนหยัดในการแสดงพิธีกรรมเหล่านี้ โดยไม่คำนึงถึงชื่อเสียงของชาวมุสลิม ดังนั้นอะฮฺลุซซุนนะฮฺวัลญะมาอะฮฺต้องประกาศความไม่เห็นด้วยกับลัทธิชีอะฮฺ และปฏิเสธพิธีกรรมดังกล่าว เพื่อให้สังคมรับรู้ว่าพิธีกรรมเหล่านั้นไม่ได้เป็นพิธีกรรมตามศาสนาอิสลามที่แท้จริง.

ความประเสริฐของเดือนซูลหิญะห์

โดย อ. อับดุลเราะมัน เจะอารง

ท่านที่มีโอกาสสามารถต้อนรับ 10 วันแรกของเดือนญุลฮิจญะฮ์นับว่าโชคดีได้รับความโปรดปรานของพระองค์อัลลอฮฺประการหนึ่ง เพราะมีมุสลิมหลาย ๆท่านที่ถือศีลอดแล้วแต่ไม่มีโอกาสเฉลิมฉลองกับวันอีดิ้ลฟิฏรีย์ และมีหลาย ๆคนที่มีโอกาสเฉลิมฉลองอีดิ้ลฟิฏรีย์ แต่ไม่มีโอกาสต้อนรับวันอีดิ้ลอัฏฮา

10 วันแรกในเดือนญุลฮิจญะฮ์เป็นโอกาสสำหรับผู้ที่พลาดโอกาสไม่ได้ถือศีลอดสุนัตในเดือนเชาวาลที่ผ่านมา สามารถที่จะแก้ตัวได้โดยการถือศีลอดในช่วง 10 วันในเดือนญุลฮิจญะฮ์ได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในวันอะเราะฟะฮ์ ที่ความประเสริฐของมันสามารถที่จะลบล้างบาปและความผิดพลาดที่ผ่ามมา ทั้ง 1 ปีที่ผ่านมาและ 1 ปีที่ตามหลัง แล้วคุณละมีความตั้งใจที่จะแก้ตัวไหม

10 วันแรกของเดือนญุลฮิจญะฮ์มีความสำคัญมากและเปิดโอกาสให้ผู้ที่ต้องการเพิ่มคุณงามความดีให้มีน้ำหนักมากขึ้น

จุดเด่นของ 10 วันแรกของเดือนญุลฮิจญะฮฺมีดังนี้
1. พระองค์อัลลอฮ์ ทรงสาบานไว้ในอัลกุรอาน พระองค์อัลลอฮ์ผู้ยิ่งใหญ่ไม่สาบานนอกจากด้วยสิ่งที่ยิ่งใหญ่เช่นเดียวกัน พระองค์ได้เริ่มต้นซูเราะฮ์ อัล-ฟัจญ์ด้วย

والفجْرِ ،وليالٍ عشْرٍ، والشَّفْعِ ، والوَتْرِ ، واللَّيْلِ إدا يَسْرِ هل في دلك قسَمٌ لِدي حجْرٍ (الفجْر/1-5)

“ขอสาบานด้วยยามรุ่งอรุณ และด้วยค่ำคืนทั้งสิบ และด้วยสิ่งที่เป็นคู่และที่เป็นคี่ และด้วยเวลากลางคืนเมื่อมันโคจรไป

ในดังกล่าวนั้นเป็นการสาบานสำหรับผู้ที่มีปัญญามิใช่หรือ”

คำว่า “ด้วยค่ำคืนทั้งสิบ” หมายถึง 10 วับแรกของเดือนญุลฮิจญะฮ์ ซึ่งในวันนั้นมีวันอะเราะฟะฮ์และวันอีดิ้ล อัฏฮา อิหม่ามบุคอรีย์ได้รายงานว่าท่านเราะซูล ได้กล่าวว่า

ما مِن أيَّامِ العملِ الصَّالِحِ فيها أحبُّ إلى الله مِن هده الأيَّامِ يعنِي أيَّامِ العشْرِ قالوا : يا رسولَ الله
ولا الجِهادِ في سبيلِ الله ؟ قال : ولا الجِهادِ في سبيلِ الله ، إلا رجُلٌ خرجَ بنفْسِه ومالِه ثمَّ لم
يرجِع مِن دلك بِشيْءٍ (رواه البخاري)

“ไม่มีวันแห่งการทางานที่ดี ซึ่งเป็นที่โปรดปราน ณ ที่อัลลอฮ์นอกจาก 10 วันแรกของเดือนญุลฮิจญะฮ์

มีเศาะฮาบะบางท่านกล่าวว่า แม้ความประเสริฐของการญิฮาดก็เทียบเท่าไม่ได้กระนั้นหรือ

ท่านเราะซูล ตอบว่า แม้การญิฮาดในหนทางของอัลลอฮ์ก็เทียบเท่าไม่ได้ นอกจากผู้ที่ออกจากบ้านด้วยตัวเองและทรัพย์สิน แล้ว(พลีชีพ) โดยไม่มีโอกาสกลับบ้าน”
2. วันที่ 9 ของเดือนญุลฮิจญะฮ์เป็นวันวุกูฟของบรรดาผู้ที่ไปประกอบพิธีฮัจญ ณ ที่ทุ่งอะเราะฟะฮ์ ซึ่งเป็นหลักประการสำคัญของฮัจญ์ที่จำเป็นต้องกระทำ พวกเขาจะรวมตัวกัน ณ ที่แห่งนี้ด้วยชุดเอิ๊ยะฮรอมสีขาว ซึ่งแสดงถึงความนอบน้อมถ่อมตน ยินดีทำตามคำสั่งของพระองค์อัลลอฮ์และพร้อมที่จะกลับไปหาพระองค์ สำหรับผู้ที่ไม่ได้ประกอบพิธีฮัจญท่านเราะซูล สนับสนุนให้พวกเขาถือศีลอดในวันนี้ โดยท่านได้กล่าวว่า

صِيامُ يومِ عرفَةَ أحْتَسِبُ على اللهِ أن يكفِّرَ السنةَ التي قبْلَه والسنةَ التي بعدَه (رواه مسلم رقم الحديث 2747)

“การถือศีลอดในวันอะเราะฟะฮฺฉันหวังผลบุญจากพระองค์อัลลอฮ์ ที่จะลบล้างบาปหนึ่งปีที่ผ่านมาและอีกหนึ่งปีหลังจากนั้น”

3. วันที่ 10 หลังจากวันอะเราะฟะฮ์ เป็น วันอีดิ้ลอัฏฮา ท่านเราะซูล สนับสนุนส่งเสริมให้มุสลิมที่ไม่ได้ประกอบพิธีฮัจญ์เชือดสัตว์พลี สำหรับผู้ที่มีความสามารถ ซึ่งประกอบด้วยอูฐ วัว ควาย แพะ หรือ แกะ ตามกำลังทรัพย์ของแต่ละบุคคล เพราะเป็นการเจริญรอยตามแบบฉบับของท่านเราะซูล ที่มีรายงานว่าท่านได้เชือดแกะ 2 ตัวในวันนี้ เพื่อแจกจ่ายเนื้อสัตว์ให้แก่ผู้ยากจน ญาติมิตรและเพื่อนฝูง

สิ่งที่ควรปฏิบัติใน 10 วันแรกของเดือนญุลฮิจญะฮฺมีดังนี้

1. ถือศีลอดในช่วงแรก 9 วันของเดือนซุลฮิจญะฮ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่ไม่ควรพลาดคือวันที่ 9 คือวันอะเราะฟะฮ์ เพื่อปฏิบัติตามคำสั่งของท่านเราะซูล และหวังการอภัยโทษจากอัลลอฮ์

2. รำลึกถึงพระองค์อัลลอฮ์ ให้มากโดยการกล่าวสดุดี สรรเสริญพระองค์ ประกาศถึงความยิ่งใหญ่ของพระองค์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังละหมาด 5 เวลา

3. ละหมาด 5 เวลาในเวลาของมัน โดยปฏิบัติอย่างพร้อมเพรียงกันที่มัสยิด และเติมเต็มด้วยการละหมาดสุนัต ทั้งก่อนและหลัง

4. สำหรับผู้ที่เจตนาจะทำการกุรบาน หรือเชือดสัตว์พลี ควรงดเว้นจากการตัดผมและตัดเล็บในช่วง 10 วันนี้

5. บริจาคทานให้แก่ผู้ยากจนเท่าที่มีความสามารถ

6. เตาบัตตัว(ขออภัยโทษ)จากการกระทำในสิ่งที่ไม่ดีไม่งามทั้งหลาย

กิจกรรมนักเรียนชั้น ม. 6

ฮารอกะห์อิสละห์อันนุรซี

มารู้จักกับกลุ่มญามาอะห์อันนูร แห่งประเทศตุรกี


คำนำ
มวลการสรรเสริญเป็นสิทธิขององค์อัลลอฮฺ ซุบฮานะฮูวะตะอาลา ขอขอบคุณต่อเอกองค์อัลลอฮฺ ซุบฮานะฮูวะตะอาลา พระผู้เป็นเจ้าที่ได้ทรงประทานความสำเร็จในการทำรายงานฉบับนี้ ญามาอะห์อันนูรถือว่าเป็นกลุ่มฟื้นฟูอิสลามกลุ่มหนึ่งที่ถูกยอมรับโดยทั่วโลกว่าเป็นกลุ่มฟื้นฟูที่ประสบความสำเร็จมากกว่ากลุ่มอื่นๆในยุคปัจจุบัน ที่สามารถก้าวขึ้นมาเป็นรัฐบาลได้ ในประเทศตุรกี และมีวิธีการเผยแผ่อัลอิสลามที่เป็นแบบอย่างคล้ายท่านนบีมุหัมมัดของเรามากที่สุดกลุ่มหนึ่ง ซึ้งเป็นส่วนหนึ่งของเนื้อหาวิชานักคิดและกลุ่มฟื้นฟูอิสลาม โดยรายงานฉบับนี้ มีความมุ่งหมายที่จะให้นักศึกษามีความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับประวัติความเป็นมาของญามาอะห์อันนูร ที่ต้องการฟื้นฟูหลักการอิสลามกลับมาใช้อีกครั้งในประเทศตุรกี ให้อยู่บนเส้นทางที่เที่ยงตรง ตามแบบอย่างท่านนบี เพื่อนำมวลมนุษยชาติไปสู่ความเราะห์มัตของเอกองค์อัลลอฮซุบฮานะฮูวะตะอาลา
สุดท้ายคณะผู้จัดทำหวังเป็นอย่างยิ่งว่า รายงานฉบับนี้จะเกิดประโยชน์ต่อผู้ที่ได้ศึกษาค้นคว้าได้อย่างดียิ่ง เนื่องจากในการค้นคว้าและเรียบเรียงรายงานฉบับนี้ ความผิดพลาดย่อมเกิดขึ้นได้ เราขอนอบน้อมรับด้วยความยินดี และจะเป็นวิทยาทานอันหามิได้ ถ้าท่านผู้รู้จะได้แจ้งให้ทราบ เพื่อจะได้ปรับปรุงแก้ไขต่อไป และศึกษาเพิ่มเติมและสมบูรณ์


ขบวนการเคลื่อนไหวอิสลามในตุรกี
ญามาอะห์อันนูร

1.มารู้จักกับดินแดนประเทศตุรกีปัจจุบันและเหตุการณ์สำคัญๆ

ชื่อเดิมกรุงคอสแสตนติโนเปิล ชื่อใหม่มีชื่อว่า “อิสลามบูล” แปลว่าเมืองอิสลาม หลังจากนั้นก็เปลี่ยนใหม่อีกเป็น อิสตันบูล แปลว่า “ภูเขาเจ็ดลูก” ทั้งนี้เพราะอิสตันบูลตั้งอยู่บนภูเขาเจ็ดลูก กรุงคอนสแตนติโนเปิลเคยเป็นเมืองหลวงของ 3 มหาอาณาจักรในอดีต นั่นคือ อาณาจักรโรมัน อาณาจักรไบแซนไทน์ และอาณาจักรออตโตมาน เป็นดินแดนที่ติดกับสามทวีป อาทิ ยุโรป แอฟริกา และเอเชีย

1.1 มารู้จักกับสุลฏอน มูฮัมหมัดอัลฟาติฮ

1. กำเนิดสุลต่านมุหัมมัด
ท่านคือสุลต่านมุหัมมัด บุตร สุลต่านมุรอด บุตร สุลต่านมุหัมมัดที่ 1 ประสูตเมื่อวันที่ 26 เดือนรอญับ ปี 833 ฮ.ศ. ขึ้นครองราชย์ หลังจากการเสียชีวิตของบิดาเมื่อปี 855 ฮ.ศ. ในขณะที่มีอายุได้เพียง 22 ปี ก่อนหน้าที่สุลต่านมุหัมมัดจะขึ้นครองราชย์ ท่านได้ขึ้นดำรงตำแหน่งเป็นสุลต่านแทนผู้เป็นบิดาแล้วถึงสองครั้ง ต่อมาก็ถูกแต่งตั้งให้เป็นผู้สำเร็จราชการ ณ เมืองแมกนีเซีย และยังเคยออกศึกพร้อมกับผู้เป็นบิดาในครั้งที่ยกทัพไปตีเมืองอิสกันดารและโฮเนียดหรือออสเตรีย.
2. บุคลิกของสุลต่านมุหัมมัด
นักประวัติศาสตร์ต่างมีมติเป็นเอกฉันท์ว่าสุลต่านมุหัมมัดที่ 2 นี้ เป็นสุลต่านแห่งอาณาจักรออตโตมานคนหนึ่งที่มีจริยธรรมที่สูงส่งตั้งแต่ยังเยาว์ สุลต่านได้รับการอบรมและการศึกษาจากบรรดาอุลามาอฺผู้โด่งดังในสมัยนั้น โดยเฉพาะเชคอากชำสุดดีน และเชคมุลลาโกรอนีย์ ซึ่งท่านทั้งมีบทบาทอย่างมากในการปลูกฝังนิสัยของสุลต่านมุหัมมัด สุลต่านเป็นคนที่ชอบศึกษาด้านภาษาต่างๆ เป็นคนที่มีพรสวรรค์ในการพูดปราศรัย โดยเฉพาะอย่างยิ่งภาษาตุรกี พร้อมกันนี้สุลต่านยังเก่งและแตกฉานด้านภาษาอาหรับ เปอร์เซีย
กรีก อิบรู และภาษาอิตาลี. สุลต่านเป็นคนที่ชอบอ่านคำกลอนเปอร์เซีย และกรีก จนท่านกลายเป็นนักกลอนที่ดีคนหนึ่ง สุลต่านยังเป็นคนที่มีนิสัยชอบศึกษาเกี่ยวกับปรัชญา ประวัติศาสตร์ ตั้งแต่อายุยังเยาว์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งชีวประวัติคนสำคัญๆ และการสู้รบ ประวัติจักรพรรดิไกเซอร์ และอื่นๆ. สุลต่านชอบศึกษาเกี่ยวกับการสงครามที่มีเล่ห์เหลี่ยม หลอกล่อ อาวุธการต่อสู้ การวางแผนการรบ และการจัดเสบียงอาหารในสนามรบ เป็นต้น.
สุลต่านมุหัมมัดเป็นคนที่มีนิสัยชอบทำสวนในเวลาที่ว่างจากการสงคราม สุลต่านจะใช้เวลาว่างของท่านให้หมดไปกับการทำสวนในเขตพระราชวัง ปลูกต้นไม้ ดอกไม้ และอื่นๆ ถึงกระนั้นสุลต่านยังคงมีใจรักการวางแผนและระเบียบไม่ว่าในด้านการบริหารหรือการทหารในช่วงที่สุลต่านมุหัมมัดสถาปนาเป็นสุลต่านแห่งอาณาจักรออตโตมานนั้น ประเทศในแถบเอเซียน้อยส่วนใหญ่ตกอยู่ภายใต้การปกครองของอาณาจักรอิสลามออตโตมานแล้ว ยกเว้นบางส่วนของประเทศกอรมาน ประเทศสีนูบ และประเทศเตาะรอบะซูน ซึ่งตั้งอยู่ริมฝั่งทะเลดำเท่านั้น ส่วนใหญ่ในแถบยุโรปนั้นประเทศที่ยังไม่ได้ถูกพิชิตก็มีเพียงกรุงคอนสแตนติโนเปิลและประเทศใกล้เคียงเท่านั้น. ส่วนประชากรโลกในขณะนั้น (ปี 1453 ค.ศ.) ยังมีไม่มากเหมือยอย่างปัจจุบัน ซึ่งมีอยู่ประมาณ 400,000,000 คน โดยจำแนกได้ดังนี้คือ ประมาณ 275,000,000 อาศัยอยู่ในแถบเอเชีย อีกประมาณ 70,000,000 อาศัยอยู่ในแถบยุโรป อีกประมาณ 40,000,000 อาศัยอยู่ในแถบอัฟริกา และอีกประมาณ 15,000,000 อาศัยอยู่ในแถบอเมริกา (http://gotoknow.org/blog/abduloh/82597)


1.2 มารู้จักับสุลต่านอับดุลฮามิดที่2

ขออุทิศหน้ากระดาษแผ่นนี้ เพื่อปกป้องสุลต่าน อับดุลฮามิด ที่ 2 โดยมัรยัม ญามีละฮ
"จนกว่าอาณาจักรออตโตมานจะแตกสลาย และตำแหน่งคอลีฟะฮฺจะถูกทำลายเท่านั้น ยิวถึงจะอ้างสิทธิในปาเลสไตน์"
ในประวัติศาสตร์ของโลกมุสลิมยุคนี้ ไม่มีผู้ปกครองมุสลิมคนไหนที่ถูกเข้าใจผิด และถูกใส่ร้ายป้ายสีมากไปกว่า สุลต่านอับดุลฮามิด ที่ 2 ซึ่งปกครองตุรกี และถูกพวกเติร์กโค่นอำนาจลงใน ค.ศ.1909
ในยุโรป และอเมริกา สุลต่านอับดุลฮามิดเป็นที่รู้จักกันในฉายาว่า "อับดุล ไอ้ฉิบหาย" นอกจากนี้แล้ว นักประวัติศาสตร์ตะวันตก (โดยเฉพาะชาวอังกฤษ) ยังเรียกพระองค์ว่า "ทรราชย์" , "เผด็จการ" , "จอมสกปรก" , "จอมโหด" และ "ไอ้บ้า" อีกด้วย พระองค์ถูกกล่าวหาว่าเป็นผู้ปกครองที่มีแต่การคอรัปชั่น และอาฆาตพยาบาทพวกที่มิใช่มุสลิม และพวกที่ไม่ใช่ชาวเติร์ก แต่ที่สำคัญที่สุดคือ พระองค์ถูกกล่าวหาว่าเป็นผู้รับผิดชอบการฆ่าหมู่ชาวอาร์เมเนีย
ดังนั้น ต่อไปนี้จึงขอให้เราพิจารณาจากจุดยืนของมุสลิมเติร์กว่า ข้อกล่าวหาต่างๆ ดังที่กล่าวมานั้นเป็นจริงแค่ไหน และมีเหตุผลอะไรที่ทำให้พระองค์เป็นที่ชิงชังในตะวันตก
สุลต่านอับดุลฮามิดที่ 2 ขึ้นมามีอำนาจในตอนที่อาณาจักรออตโตมาน (หรืออุษมานียะฮฺ-ผู้นำเสนอ) กำลังจะแตกสลาย เพราะแรงกดดันจากภายนอก และความผุพังจากภายในเอง และเนื่องจากว่าในตอนนั้นตุรกี (หมายถึง อาณาจักรอุษมานียะฮฺนั่นเอง-ผู้นำเสนอ) เป็นผู้ที่มีอำนาจเหนือสุดในโลกมุสลิม ดังนั้น คริสจักรจึงช่วยกันสาปแช่งให้รัฐสุลต่านแห่งตุรกีล้มสลายไปในเร็ววันเร็วคืน นับตั้งแต่พวกเติร์กยึดกรุงคอนสแตนติโนเปิล (อดีตเมืองหลวงแห่งอาณาจักรไบแซนติน ซึ่งทายาทโรมัน และถือเป็นศูนย์กลางแห่งคริสจักรโรมันคาธอลิกก็ว่าได้-ผู้นำเสนอ) ได้ใน ค.ศ.1453 แล้ว พวกยุโรปคริส เตียนก็ได้พยายามหาทางที่จะทำลายอาณาจักรออตโตมานอยู่ตลอดเวลา เพราะพวกนี้มีความเชื่อมั่นว่า ถ้าหากพวกเติร์กถูกทำลายลงแล้ว อิสลามก็จะถูกทำลายลงด้วยเช่นเดียวกัน
ระหว่างศตวรรษที่ 19 ศัตรูที่สำคัญที่สุดของอาณาจักรออตโตมานก็คือ รัสเซีย และอังกฤษ ซึ่งร่วมมือกันทำสงครามไครเมียกับตุรกี ใน ค.ศ.1859 โดยหวังว่า ถ้าหากเอาชนะ "คนไข้แห่งยุโรป" (หมายถึง ประเทศตุรกีในตอนนั้น) ได้แล้ว ก็จะแบ่งผลประโยชน์ในตุรกีระหว่างกัน แต่เมื่อรัสเซียและอังกฤษไม่สามารถจะใช้พลังภายนอกทำลายอาณาจักรออตโตมานได้ลงได้ พวกนี้จึงได้มาคิดทำลายจากภายใน
ในเวลานั้น พื้นฐานปรัชญาทางการเมืองของอาณาจักรออตโตมานเป็น "ระบบมิลละฮฺ" ซึ่งเป็นระบบที่ประสานคนเชื้อชาติเผ่าพันธุ์ และลัทธิต่างๆ เข้าไว้ด้วยกัน โดยคยแต่ละกลุ่มเหล่านี้จะมีสิทธิในการดำรงชีวิตเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมของตนไว้อย่างสมบูรณ์ ดังนั้น ตราบใดที่พวกออตโตมานยังมีอำนาจสูงสุดอยู่ ความคิดเรื่องชาตินิยมของพวกตะวันตกก็ไม่สามารถที่จะแทรกแซงเข้ามาบ่อนทำลายความสามัคคีของคนในชาติได้ ในแผ่นดินอิสลาม ชาวอาหรับเคริ์ด และเติร์กจะสมัครสมานสามัคคี และมีความมีความเชื่อเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน ส่วนพวกกรีก เซิร์บ อาร์เมเนีย และชนกลุ่มน้อยคริสเตียนอื่นๆ จะได้รับความเป็นธรรมตามหลักกฎหมายอิสลามอย่างเสมอภาค แต่ทุกกลุ่มต่างก็อยู่ร่วมกันอย่างสงบสุข แต่อย่างไรก็ตาม เมื่ออำนาจของออตโตมาน เริ่มเสื่อมทรุด อังกฤษ รัสเซีย และอเมริกาก็มีโอกาสแทรกแซงเข้ามายุ่งในเรื่องของกิจการภายในมากขึ้นทุกที
ภายใต้ข้ออ้างว่าเพื่อ "ปกป้อง" ชนกลุ่มน้อยคริสเตียนท้องถิ่น ที่อยู่กันอย่างสงบมาเป็นเวลาศตวรรษ โดยที่ไม่ได้รับความเดือดร้อนอะไร พวกจักรวรรดินิยมได้ใช้อาวุธโฆษณาชวนเชื่อทุกอย่างที่ตนมีอยู่ ปลุกเร้าให้คนเหล่านี้เกลียดชังเติร์กมุสลิม และสนับสนุนให้คนพวกนี้เป็นกบฏต่อรัฐบาลด้วยวิธีการดังกล่าวนี้ คนกลุ่มน้อยแต่ละกลุ่ม อันได้แก่ พวกกรีก เซิร์บ อาร์เมเนีย ยิว อาหรับ และเคิร์ด ได้ถูกพวกตัวแทนต่างชาติหลอกให้กลายเป็นพวกก่อการโค่นล้มการปกครองกันไปหมด และเพื่อทำให้สถานการณ์เลวร้ายลง พวก "ปัญญาชน" ก็ได้เสนอว่าทางรอดของตุรกีนั้น มีอยู่ทางเดียวคือ การรับเอาวัฒนธรรมตะวันตกเข้ามาใช้ภายในประเทศ และผลจากความคิดที่เกิดจากการวางแผนของจักรวรรดินิยม โดยเฉพาะพวกฟรีเมสันก็คือ ตุรกีต้องวุ่นวายไปทั่วประเทศ
สุลต่านอับดุลฮามิดที่ 2 ได้อุทิศชีวิตของพระองค์เป็นเวลา 30 ปี ในการรักษาตุรกีไว้จากการถูกทำลาย ถ้าไม่นับพวกมะฮฺดีในซูดานแล้ว พระองค์เป็นผู้ปกครองมุสลิมคนเดียวในยุคนั้นที่ต่อสู้เพื่อความอยู่รอดของประเทศ โดยไม่คำนึงถึงผลประโยชน์ส่วนตัวเลย และพระองค์ก็ทำสำเร็จด้วยเหตุที่พระองค์สามารถทำลายแผนการชั่วร้ายของพวกจักรวรรดินิยมต่างชาติ และพวกฟรีเมสันได้นี่เองที่เป็นสาเหตุว่า ทำไมศัตรูของพระองค์จึงเกลียดพระองค์เหลือเกิน
สุลต่านอับดุลฮามิดที่ 2 ถูกกล่าวหาว่า "คอรัปชั่น" อีกในปี ค.ศ.1899 เมื่อ ธีโอดอร์ เฮอร์เซิล ผู้ก่อตั้งลัทธิไซออนิสต์สากลได้พยายามติดสินบนพระองค์ด้วยเงินจำนวนมหาศาล เพื่อให้พระองค์ยกปาเลสไตน์ให้แก่พวกยิว แต่พระองค์ได้ตอบกลับไปอย่างไม่เกรงกลัวว่า "จนกว่าอาณาจักรออตโตมานจะแตกสลาย และตำแหน่งคอลีฟะฮฺจะถูกทำลายเท่านั้น ยิวถึงจะอ้างสิทธิในปาเลสไตน์" ดังนั้น พระองค์จึงถูกโจมตีอย่างหนักทั้งที่ตลอดสมัยการปกครองของพระองค์เป็นเวลา 30 ปีนั้น ตุรกีไม่เคยสูญเสียดินแดนของตน (ให้ศัตรู-ผู้นำเสนอ) แม้แต่เพียงเท่าฝ่ามือ
เมื่อพระองค์พยายามที่จะรักษาคุณค่าของอิสลามไว้ พวกตะวันตกก็กล่าวหาว่าพระองค์ดำเนินนโยบายเผด็จการบ้าง ทรราชย์บ้าง ก็แล้วพวกยังเติร์กขี้ข้าตะวันตกที่ชึ้นมามีอำนาจหลังจากพระองค์นั้น สามารถทำได้ดีกว่าพระองค์ไหม? ด้วยการคุ้มครอง และการสนับสนุนอย่างเป็นทางการของอังกฤษ อเมริกา และรัสเซีย พวกหมอสอนศาสนาคริสเตียน และพวกฟรีเมสัน ได้ยั่วยุให้คนกลุ่มน้อยเกลียดชัง และทำการกบฏต่อรัฐบาล และเมื่อรัฐบาลถูกบังคับให้ต้องดำเนินมาตรการที่เฉียบขาดต่อคนพวกนี้ พวกหมอสอนศาสนาเหล่านี้ก็เพียงแต่ทำหน้าที่เช็ดน้ำตาแห่งชะตากรรมให้แก่คนเหล่านี้เท่านั้น (หาได้ร่วมกับความเจ็บปวดของพวกเขาไม่-ผู้นำเสนอ)
การที่สุลต่านอับดุลฮามิดที่ 2 ต้องดำเนินมาตรการเฉียบขาดรุนแรงนั้น ก็เพราะว่าประชาชนไม่เปิดโอกาสให้พระองค์มีทางเลือกนั่นเอง
อ้างจาก ขบวนการฟื้นฟูอิสลาม โดยมัรยัม ญามีละห์ http://www.sunnahstudent.com/forum/index.php?topic=1613.0;wap2
1.3 มารู้จักกับมุสตอฟา กามาล

มุสตอฟา กะมาล ถือกำเนิดในเมืองซ่าลานีก เมื่อปีค.ศ. 1880 จากสตรีผู้หนึ่งที่นามว่า ซุไบดะห์ สามีของนางก็คือ อะลี ริฏอ อะฟันดีย์ (คำว่า อะฟันดีย์ หมายถึง นาย (ซัยยิด)) ซึ่งนักประวัติศาสตร์นำเสนอว่า บุคคลผู้นี้คือบิดาของมุสตอฟา กะมาล
อะลี ริฏอ อะฟันดีย์ เคยรับราชการในกองทหารรักษาพระองค์ซึ่งถูกตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ.1876 ในเมืองซ่าลานีก ขณะประกาศใช้รัฐธรรมนูญฉบับแรก โดย อะลี ริฏอ มียศพันเอก ในกองทหารรักษาพระองค์
มุสตอฟา กะมาล มีผมสีทอง (บลอนด์) เหมือนไหมข้าวโพด มีดวงตาสองข้างเป็นสีฟ้า ปลายคิ้วหยัก ริมฝีปากบางเหมือนใบมีดโกน ใบหน้ามีโครงใหญ่เห็นโหนกแก้มชัดเจน หน้าผากกว้าง คางเป็นรูปสี่เหลี่ยม ศีรษะยาวจากหน้าจรดด้านหลัง รูปทรงศีรษะเช่นนี้เรียกว่า “ดอลลี่ กอสปาล” รูปพรรณสัณฐานเช่นนี้ไม่เหมือนกับชนชาติใดในกลุ่มชาติพันธุ์เติร์ก (ตุรกี) (อัรร่อญุล อัซซ่อนัม หน้า 35) แล้วถ้าเช่นนั้นเขาเป็นใครกัน? ไม่มีผู้ใดสามารถยืนยันได้ ในมุมกลับหากแต่เป็นไปได้ที่จะกล่าวอย่างมั่นใจและด้วยการวิเคราะห์เชิงวิทยาศาสตร์ว่า เป็นไปไม่ได้ที่จะค้นพบตัวอย่างอื่นที่มีข้อสงสัยต่างๆ เกี่ยวกับความเป็นชาติพันธุ์ตุรกีมากไปกว่าบุคคลผู้นี้ในด้านมานุษยวิทยา ผู้ที่เคยพินิจพิเคราะห์ดูรูปถ่ายผู้เป็นแม่ของ มุสตอฟา กะมาล ในยามที่นางแก่ชรา ย่อมจะเห็นถึงความคล้ายคลึงหรือเค้าที่เหมือนกันระหว่างแม่กับลูก เว้นเสียแต่ว่านางสุไบดะห์ผู้เป็นแม่ของมุสตอฟานั้นมิได้มีผิวพรรณเหมือนคนขาวที่มีผมสีบลอนด์
กล่าวกันว่า แม่ของมุสตอฟามีเชื้อสาย “เตอร์กะเมน” (ตุรกุมาน) (เป็นเผ่าตุรกีเผ่าหนึ่งที่อาศัยอยู่ในตุรกีสถาน , อิหร่าน และอัฟกานิสถาน) ซึ่งเรียกกันว่า “พวกยูรูก” ที่อพยพมาจากเมือง กูเนีย (กูนียะห์) (เป็นเมืองเก่าแก่ของตุรกีในอนาโตเลีย เคยเป็นราชธานีของพวกซัลญก รูม ระหว่างปี ค.ศ. 1081 – 1302) หรือไม่ก็เมืองอัยดีน (Aydin) สู่แคว้นรูมิลลี่ (หรืออัรรูมิลลี่ย์) (ชาวอุษมานียะห์เรียกแคว้นตารอเกียฮ์และมาซิโดเนีย (มักโดเนีย) ในบอลข่านว่า อัรรูมิลลีย์)
ในทำนองเดียวกัน ใครได้มองดูรูปภาพของผู้เป็นพ่อของมุสตอฟา ซึ่งมีอยู่ใบเดียวและถูกถ่ายไว้ในระหว่างการสวนสนาม ก็จะเห็นว่าบุคคลผู้นี้หาใช่คนผิวขาวที่มีผมสีบลอนด์ไม่ ที่สำคัญรูปภาพที่ว่านี้ในเวลาต่อมาได้ถูกนำมาให้มุสตอฟา เขาก็ปฏิเสธว่าชายในรูปมิใช่พ่อของตน
ฟาลิฮ์ ริฟกีย์ ซึ่งคอยติดตามมุสตอฟาชนิดที่ว่าไม่เคยห่าง และบุคคลผู้นี้จะได้จดบันทึกเรื่องราวของมุสตอฟาได้ยืนยันถึงเรื่องนี้ว่า : โดยส่วนใหญ่แล้วมักจะมีบุคคลที่พยายามอุปโลกและอ้างเชื้อสายเก่าแก่ให้กับบรรดาผู้นำซึ่งมีบทบาทเด่นชัดในดินแดนตะวันออกเสมอๆ อย่างไรก็ตาม มุสตอฟา กะมาล ก็หาได้ผูกพันหรือสนใจใยดีกับบรรพบุรุษของตนไม่ ทั้งๆ ที่ได้มีนายทหารคนหนึ่งที่รับราชการอยู่ในกองทหารรักษาพระองค์ซึ่งถูกตั้งขึ้นในเมืองซ่าลานีก เมื่อปี ค.ศ. 1876 ในคราวรำลึกถึงการประกาศใช้รัฐธรรมนูญแม่บทของจักรวรรดิอุษมานียะห์ นายทหารผู้นั้นได้อ้างว่าตนคือบิดาของของ มุสตอฟา กะมาล นอกเสียจากว่าเมื่อรูปของนายทหารผู้นี้ได้ถูกตัดออกจากรูปที่มีคนอื่นร่วมถ่ายภาพอยู่ด้วยแล้วนำไปขยายพร้อมทั้งมอบให้แก่มุสตอฟา โดยหวังว่ามุสตอฟาจะมีความภาคภูมิใจที่พ่อของเขามีส่วนร่วมในกลุ่มผู้รักชาติซึ่งมีอุดมการณ์ช่วยเหลือกลุ่มแนวร่วมรณรงค์ศึกในอิสตันบูล แต่แล้วเมื่อภาพนั้นได้ปรากฏเบื้องหน้า มุสตอฟา กะมาล ก็ไม่เชื่อ และมีอยู่วันหนึ่งข้าพเจ้าเองได้ยินกับหูว่า มุสตอฟา พูดในทำนองดูแคลนว่า “ชายในรูปไม่ใช่พ่อของตน” (กิตาบ ฮันกอยา คัดลอกจาก อัรร่อญูล อัซซ่อนัม)
ดร.ริฏอ นูร ซึ่งเป็นเพื่อนของมุสตอฟา กะมาล และคอยสนับสนุนช่วยเหลือมุสตอฟามาโดยตลอดในช่วงของการต่อสู้ ก็กล่าวไว้ในหนังสือของเขาที่ชื่อ “ชีวิตและความทรงจำของข้าพเจ้า” ว่า : มีนักศึกษาคนหนึ่งชื่อ มุสตอฟา กะมาล ได้มาสมัครเรียนที่โรงเรียนนายร้อยกองทัพบก ในเมืองซ่าลานีก นักศึกษาผู้นี้เป็นบุตรบุญธรรมของนายทหารรักษาความปลอดภัยคนหนึ่งที่ทำงานอยู่ในสำนักงานศุลกากรของเมืองซ่าลานีก มีชื่อว่า อะลี ริฎอ อะฟันดีย์ และข้าพเจ้าจำได้ว่า มีอยู่ครั้งหนึ่ง มุสตอฟา กะมาล ได้เคยพูดกับเพื่อนสนิทของเขาว่า : เขาเป็นชาวสล๊าฟ (สลาฟีย์-รุสเซียน) (http://www.thaigoodview.com/node/47425)
2.ญามาอะห์อันนูร

2.1 ผู้ก่อตั้งซะอี้ด นุรซีย์ หรือบาดีอ อุซซามาน
บุคคลสำคัญในการฟื้นฟูอิสลามรุ่นแรกๆที่คนตุรกีและโลกอิสลามรู้จักดีคือ เบดีอุซซามาน สะอี๊ด นูรซี นักวิชาการศาสนาและเป็นผู้นำทางด้านจิตวิญญาณที่ต่อต้านลัทธิล่าอาณานิคมตะวันตก รุ่นเดียวกับอุมัรฺ มุคตาร์ ครูสอนศาสนาท้องถิ่นที่นำมุสลิมในลิเบียขี่ม้าเข้าต่อสู้กับกองทัพรถถังของอิตาลีอย่างดุเดือด และในที่สุดก็ได้เป็นผู้พลีชีพโดยการถูกจับแขวนคอ บะดีอุซซะมาน ซะอีด อัลนูรซีย์ มีชีวิตอยู่ในยุคของสุลตาน อับดุลฮามีดที่สอง ช่วงปลายของอณาจักรอุษมานียะฮฺที่กำลังจะล่มสลาย และท่านก็มีชีวิตอยู่ในช่วงที่ศัตรูแห่งอิสลามกำลังรวมหัวและร่วมมือกันจัดการกับอาณาจักรอุษมานียะฮฺ หลังจากที่สุลตานได้สละอำนาจ พวกอิตติฮาดียยูน (รัฐบาลกลาง หลังจากล้มเลิกการปกครองแบบรัฐอิสลาม) ก็ได้มาพร้อมกับสุลตาน มุหัมหมัด รอชาด และได้นำอาณาจักรอุษมานียะฮฺเข้าสู่สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ในท้ายที่สุดแล้ว ก็ได้นำพาไปสู่การฉีกอาณาจักรอิสลามออกเป็นชิ้นๆ ผู้นำของพวก อิตติฮาดิยยูน ก็หลบหนีออกนอกประเทศทิ้งให้อุมมะฮฺทนทุกข์ทรมานกับผลแห่งสงครามอันทำลายล้างซึ่งทำให้รัฐตกอยู่ภายใต้การรุกรานของคนต่างชาติ และสุลตานมุฮัมหมัด วะฮีด อัลดีน ก็ได้มาในขณะที่อาณาจักรแพ้สงครามและอังกฤษ กรีก อิตาลี อาร์มีเนีย ก็ยึดครองแว่นแคว้นต่างๆของตุรกี แม้กระทั่งอิสตันบูลเองก็อยู่ในการครอบครองของอังกฤษ หรือก็คือสุลตานนั้นในความเป็นจริงแล้วเป็นเชลยในเงื้อมมือของอังกฤษ
ประชาชนชาวตุรกีนั้นไม่ได้ครอบครองสิ่งใดเลยนอกจากความศรัทธาที่หยั่งรากลึกท้าทายพายุที่โหมกระหน่ำ และด้วยอีหม่านนั่นเองที่พวกเขาได้รับการปกป้องจากแผนการของศัตรูและสงครามของพวกล่าอาณานิคม และพวกเขาได้ผนึกกำลังเท่าที่ยังคงเหลืออยู่ของพวกเขา และเตรียมการที่จะทำสงครามเพื่อการปลดปล่อย ที่เรียกว่า "อัลฮัรบฺ อัลอิสติกฺลาล" แต่ทว่า.. ยังไม่ทันที่จะได้ดำเนินการใดๆ การรุกรานต่ออิสลามก็ได้เริ่มขึ้น มีความพยายามอย่างยิ่งยวดที่จะถอดถอนอิหม่านอันหนักแน่นมั่นคงอยู่ในหัวใจของประชาชาติอิสลามออกไป
ณ เวลานี้เอง อันเป็นทางโค้งที่อันตรายในชีวิตของอุมมะฮฺ และเป็นช่วงเวลาที่น่าหวาดกลัวและเขย่าขวัญของชีวิตแห่งสังคมทั้งหมด บะดีอุซซะมานก็ได้ปรากฏตัวขึ้นเพื่อแบกรับความทุกข์ระทมของประชาชาติ และเพื่อนำพาสาส์น "การปกป้องอิหม่านให้ปลอดภัย" (إنقاذ الإيمان) ซึ่งท่านได้ทำการนะซัรด้วยตัวของท่านเอง ในขณะที่ชีวิตของท่านห่างไกลจากสนามการเมือง และท่านได้เริ่มเขียน "สาส์นแห่งรัศมี" (رسائل النور) และได้เผยแพร่สู่ชนชั้นต่างๆ ของอุมมะฮฺภายใต้สถานการณ์ที่ละเอียดอ่อนและยากลำบากอย่างสุดขีด เพื่อเตรียมสังคมแห่งอิสลามที่สมบูรณ์แบบอันเป็นแหล่งกำเนิดของชีวิตและความศรัทธาการถือกำเนิดของท่าน
ในตอนต้นของฮิจเราะฮฺศตวรรษที่ผ่านมา 1293 (ค.ศ. 1876) ณ ตำบล นูรส์ ตั้งอยู่ทางตอนตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศตุรกีในปัจจุบัน ทารกคนหนึ่งได้ถือกำเนิดมาจากพ่อแม่ที่เป็นที่รู้จักในตำบลถึงความเป็นแบบอย่างในการเคร่งครัด ทารกนั้นนามว่า ซะอีด

2.1.1 การศึกษา
ซะอีดยังคงเข้าร่วมกับกลุ่มของนักปราชญ์และมิตรสหายที่มีความรู้ที่มีอยู่ตำบล นูรซ์ ท่านมีความรอบรู้ในทุกสาขาวิชาที่ได้เล่าเรียน จนกระทั่งไม่ว่าสถาบันใดที่ท่านได้เดินทางไป ท่านก็ไม่อาจพบสิ่งที่จะสามารถตอบสนองความกระหายในวิชาความรู้ของท่านได้อีก ดังนั้นการที่ท่านยังคงอยู่ในสถาบันเหล่านั้นก็เป็นไปตามสภาพการณ์เท่านั้น เพราะท่านกระหายที่จะเพิ่มพูนวิชาความรู้ที่เป็น อัลฮักก์ และท่านก็ยังคงย้ายสถาบันแล้วสถาบันเล่า และอาลิมคนแล้วคนเล่า เมื่อท่านไม่พบว่าสิ่งที่จะให้ประโยชน์กับท่าน ณ ที่บรรดาคณาจารย์ของท่านอีก ท่านก็ได้เริ่มศึกษาด้วยความเพียรพยายามของท่านเอง และท่านก็ได้ดื่มด่ำกับสิ่งที่มีอยู่ในหนังสือแม่บทต่างๆที่มีอยู่มากมายในเวลานั้น ไม่ว่าจะเป็นตัฟซีร หะดีษ นะฮฺว์ อิลมุลกะลาม ฟิกฮฺ และมันติก ท่านเป็นผู้ที่มีความสามารถยอดเยี่ยมในการท่องจำหาตัวจับได้ยาก เมื่อสายตาของท่านได้ทอดไปตามวิชาการเหล่านั้นท่านก็ท่องจำมันจนขึ้นใจ จนกระทั่งว่า ท่านท่องจำหนังสือที่เป็นแม่บทต่างๆ เกือบเก้าสิบเล่ม และด้วยความยอดเยี่ยมในวิชาการอันกว้างขวางซึ่งท่านได้พากเพียรขวนขวายแต่วัยเยาว์ ท่านก็ได้เข้าร่วมการเสวนาทางวิชาการกับบรรดาอุละมาอฮฺ และก็ได้มีมัจลิสมากมายที่ถูกตั้งขึ้นเพื่อให้ท่านได้เสวนากับบรรดาเชคและอุละมาอฺต่างๆ ในย่านนั้น จนกระทั่งชื่อเสียงของท่านเป็นที่เลื่องลือไปทั่ว และในปี ฮ.ศ. 1314 หรือ ค.ศ.1897 ท่านได้เดินทางไปยังมือ แวน (Van) ณ ที่นั้น ท่านได้ตั้งใจแน่วแน่ที่จะทำการศึกษาให้ลึกซึ้งทางด้านคณิตศาสตร์ ดาราศาสตร์ เคมี ฟิสิกส์ ธรณีวิทยา ปรัชญา และประวัติศาสตร์ จนกระทั่งท่านเชี่ยวชาญในสาขาวิชาเหล่านั้นถึงระดับที่สามารถแต่งหนังสือได้ ดังนั้น ท่านจึงถูกตั้งฉายาว่า บะดีอุซซะมาน (....) ซึ่งได้รับการยอมรับจากนักวิชาการในอัจฉริยะและความรอบรู้อันมากมายและกว้างขวางของท่าน

2.1.2 ข่าวที่แทงใจท่าน
ในช่วงนี้เองได้มีการตีแผ่ในหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นว่า นายกรัฐมนตรีของพวกนักล่าอาณานิคมชาวอังกฤษ Gladstone ได้กล่าวอย่างชัดเจนในสภาของอังกฤษในขณะให้โอวาทกับผู้แทนราษฎรว่า "ตราบใดที่อัลกุรอานยังอยู่ในมือของบรรดามุสลิม ดังนั้นเราก็ไม่มีวันที่จะปกครองพวกเขาได้ เพราะฉะนั้นเราก็ไม่มีทางอื่นนอกจากจะต้องทำให้อัลกุรอานหมดไปจากการมีอยู่ หรือไม่ก็ตัดความเชื่อมโยงของบรรดามุสลิมที่มีต่ออัลกุรอาน" ข่าวดังกล่าวนี้ทำให้ร่างของท่านสั่นสะท้านด้วยความโกรธ ท่านขบกรามแน่น และประกาศกับคนรอบข้างท่านว่า "แน่แท้ฉันจะต้องพิสูจน์ให้โลกรู้ว่า อัลกุรอ่านนั้นคือดวงตะวันแห่งนามธรรม (มะอฺนะวียะฮฺ) ที่แสงของมันไม่มีวันดับลง และเป็นไปไม่ได้ที่จะดับรัศมีของมันได้" หลังจากนั้นท่านก็ได้รีบรุดไปยังอิสตันบูลในปี ค.ศ. 1907 และได้เสนอโครงการต่อท่านสุลต่านอับดุลฮามีดที่สอง (ขออัลลอฮฺทรงเมตตาท่าน) เพื่อจัดตั้งมหาวิทยาลัยในทางทิศตะวันออกของอนาโตเลีย โดยท่านให้ชื่อมหาลัยแห่งนั้นว่า "มัดร่อซะฮฺ อัซซะฮฺรออฺ" –ตามชื่อมหาลัย อัซฮัร อันทรงเกียรติ- เพื่อทำหน้าที่ในการเผยแพร่ความสัจจริงต่างๆ แห่งอิสลาม สอดประสานกันระหว่างการเรียนศาสนาและวิชาการสมัยใหม่ ตามคำที่ท่านได้กล่าวว่า"ความสว่างไสวแห่งหัวใจ คือวิชาการแห่งศาสนา รัศมีแห่งปัญญาคือวิชาการสมัยใหม่ ดังนั้นด้วยกับการรวมมันทั้งสองเข้าด้วยกันฮะกีกัตก็จะประจักษ์แจ้ง พลังแห่งนักศึกษาก็จะถูกสร้างขึ้นมาและสูงส่งด้วยปีกทั้งสองข้าง และด้วยการแยกมันทั้งสองออกจากกันการตะอัศศุบก็จะเกิดขึ้นในสิ่งแรก (ความสว่างไสวแห่งหัวใจ) และการล่อลวงและความคลุมเครือก็จะเกิดขึ้นในสิ่งที่สอง (รัศมีแห่งปัญญา)"
ในปี 1911 ท่านได้เดินทางไปยังประเทศชาม และได้พบกับผู้คนและอุละมาอฺที่นั่น และเนื่องจากพวกเขาสัมผัสจากความรู้และบุคลิกภาพของท่าน พวกเขาเหล่านั้นจึงได้สดับฟังคุตบะฮฺของท่าน ณ มัสยิดญามิอฺ อัลอุมะวีย์ อัชชะฮีร โดยมีผู้ละหมาดหลายพันคน เป็นคุตบะฮฺที่ได้มีการบันทึกไว้จนมาถึงพวกเรา และเป็นที่เลื่องลือในผลงานของท่านว่า "คุตบะฮฺชามียะฮฺ" คุตบะฮฺดังกล่าวนั้นได้รวมไว้ซึ่งเนื้อหาทางการเมืองและทางสังคมอย่างสมบูรณ์แบบ

2.1.3 การต่อสู้อย่างกล้าหาญต่อหน้าศาลทหาร
ท่านบะดีอุซซะมาน ซะอีด อัลนุรซีย์เป็นคนหนึ่งจากบรรดาผู้ที่ได้เผชิญหน้ากับที่แขวนคอประหารชีวิต ภายหลังจากเหตุการณ์วันที่ 31 เมษายน ทั้งที่บทบาทของท่านในเหตุการณ์ครั้งนี้ท่านเป็นผู้ที่ต้องการความสงบ เพราะท่านได้ส่งให้ทหารกลับไปยังกองประจำการของพวกเขา และให้เกียรติต่อคำสั่งของผู้บังคับบัญชา.. ท่านได้พูดกับกองทหารพวกนี้หลายครั้งในนัยยะดังกล่าว...ท่านได้กล่าวในศาลทหารในระหว่างเหตุการณ์วันที่ 31 เมษายนว่า"แท้จริงฉันเป็นผู้เรียกร้องชะรีอะฮฺ ด้วยเหตุนี้ฉันจึงชั่งทุกอย่างด้วยตราชั่งแห่งชะรีอะฮฺ ดังนั้นอิสลามเพียงประการเดียวเท่านั้นที่เป็นแนวทางของฉัน เนื่องจากสิ่งดังกล่าวนี้ฉันจึงต้องทำทุกอย่างให้เที่ยงตรงและพิจารณาสิ่งนั้นๆ ด้วยกรอบแห่งอิสลาม และแท้จริง ฉันกำลังยืนอยู่ใกล้กับโลกแห่งบัรซัค ที่พวกท่านทั้งหลายได้เรียกมันว่า คุก รอคอย ณ สถานีแห่งการประหาร รถไฟที่จะพาฉันไปสู่อาคิเราะฮฺ ฉันทุกข์ระทมและวิพากษ์สิ่งที่ได้ดำเนินไปในสังคมมนุษย์จากสภาพการณ์ที่อธรรมและการทรยศ ดังนั้นคำพูดของฉันไม่ได้มุ่งหมายไปยังพวกท่านเพียงเท่านั้น แต่ทว่าฉันมุ่งหมายคำพูดของฉันไปยังมนุษย์ทุกคนในยุคนี้ บรรดาฮะกีกัตได้ถูกแผ่ออกมาจากสุสานแห่งหัวใจ ไร้พันธนาการ เพียงแค่ความเร้นลับแห่งอายะฮฺอันมีเกียรติ " يَوْمَ تُبْلَى السَّرَائِرُ"(วันที่สิ่งเร้นลับทั้งหลายจะถูกเปิดเผย" ใครก็ตามที่เป็นผู้แปลกหน้าที่ไม่ได้เป็นมะฮฺรอม ดังนั้นเขาก็จะไม่มองไปยังมัน (ความเร้นลับนั้น) แท้จริงแล้ว ฉันเตรียมตัวที่จะไปสู่อาคิเราะฮฺด้วยความคะนึงหา และพร้อมแล้วที่จะเดินทางไปสู่มันพร้อมกับบรรดาผู้ที่ถูกแขวนคอทั้งหลาย รัฐบาลนี้ได้ทะเลาะวิวาทกับสติปัญญาในวันเวลาแห่งการกดขี่ แต่บัดนี้มันได้เป็นศัตรูต่อชีวิตโดยสมบูรณ์ หากรัฐบาลที่มีรูปแบบและตรรกะเช่นนี้ ก็ปล่อยให้คนบ้า ให้ความตายมีชีวิตอยู่ไปเถิดและญะฮันนัมก็จะมีชีวิตอยู่เพื่อเป็นที่พำนักของบรรดาผู้อธรรม ฉันเคยหวังที่จะตระเตรียมสถานที่ให้กับตัวเองเพื่ออธิบายความคิดของฉัน และนี่แหละศาลทหารแห่งนี้ก็ได้กลายเป็นสถานที่ที่ดีที่สุดที่ฉันจะเผยแพร่ความคิดของฉัน ในช่วงวันแรกๆ ของการตรวจสอบ พวกเขาถามฉันเหมือนกับที่พวกเขาได้ถามคนอื่นๆ ว่า ท่านก็เช่นกันหรือ ที่เรียกร้องชะรีอะฮฺ? ฉันกล่าวว่า: หากแม้ว่าฉันมีสักหนึ่งพันวิญญาณ แน่นอนฉันก็จักตระเตรียมมันเพื่อพลีในหนทางแห่งฮะกีกัตเพียงประการเดียวจากบรรดาฮะกีกัตต่างๆ ของชะรีอะฮฺ เพราะชะรีอะฮฺคือสาเหตุแห่งความผาสุก และเป็นความยุติธรรมโดยแท้ และเป็นความประเสริฐยิ่ง ฉันหมายถึงว่า: ชะรีอะฮฺที่เที่ยงแท้ ไม่ใช่อย่างที่พวกดื้อรั้นได้พากันแสวงหา" และคำตัดสินได้ออกมาให้ความบริสุทธิ์ต่อท่านบะดีอุซซะมาน ซะอีด นุรซีย์ จากศาลทหารอันน่าหวาดกลัวซึ่งหลายสิบคนได้ถูกแขวนคอไป

2.1.4 บดีอุซซามานกับการรับใช้เป็นทหาร
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 ท่านคนหนึ่งที่สมัครเข้ารับหน้าที่ของบรรดานายร้อย ในระหว่างท่านอยู่ในแค้มป์ทหารในแวดล้อมของท่านมีนักศึกษาเวลาเรียนพิเศษเรียนอูลุมกรุอ่าน และเป็นที่ประหลาดของท่านคือท่านได้แต่งหนังสือซึ่งเป็นภาษาอาหรับได้ชื่อว่าท่านบาดีอุซามาน
เป็นเฉลยศึกต่อรัสเซียและท่านถูกพาตัวไปยังไสบีเรีย และที่นั่นท่านได้ใช้ชีวิตเป็นเวลาอันยาวนานพอสมควร พร้อมกับอากาศหนาว แต่ท่านบาดีอุซามานสามารถแหกคุกได้สำเร็จ และได้หนีเข้าไปยังอิสตันบูลผ่านเส้นทางเยอรมันบัลแกเรีย หลังจากสงครามโลกครั้งที่ 1 อังกฤษก็สามารถยึดเมืองอิสตันบูลในปี 1918
2.1.5 อัลนุรซีย์ในฐานะผู้นำและมุฟัซซิร
และด้วยการระเบิดขึ้นของสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ก็เป็นธรรมดาอยู่เองที่บะดีอุซซะมาน ซะอีด อัลนุรซีย์จะรีบรุดเป็นแถวหน้าของบรรดามุญาฮิดีน ดังนั้นท่านได้จัดตั้งกลุ่มพลีชีพจากบรรดาลูกศิษย์ของท่าน และท่านได้พลีชีพพร้อมกับพวกเขาในการปกป้องดินแดนในตอนหน้าของกัฟกาส (Kavkaz) ท่านได้รับบาดเจ็บในการต่อสู้กับรัสเซีย และถูกจับเป็นเชลย ท่านได้ถูกนำตัวในสภาพเสมือนศพไปยัง قوصتورما จากแคว้นของรัสเซีย โดยท่านใช้เวลาสองปีกับสี่เดือนที่นั่น และระหว่างการปฏิวัติ بلشفية อัลลอฮฺได้ตระเตรียมการหลบหนีให้กับท่าน ท่านจึงได้กลับไปยังประเทศของตนเอง (เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 19 เดือน รอมะฎอน ปี 1336 หรือ 8/71918) ท่านได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นจากทางเคาะลีฟะฮฺ ชัยคุลอิสลาม ผู้นำทั่วไป และนักศึกษาวิชาการชะรีอะฮฺ ท่านได้รับเหรียญเกียรติยศแห่งสงคราม และรัฐอุษมานียะฮฺก็ได้เสนอตำแหน่งหน้าที่ให้ท่านดูแลรับผิดชอบ แต่ท่านปฏิเสธปฏิเสธมันทั้งหมด นอกจากสิ่งที่ผู้นำทหารให้เจาะจงให้ท่านจากการเป็นสมาชิกใน "ดารุลฮิกมะฮฺอัลอิสลามีะฮฺ" ซึ่งที่ตำแหน่งดังกล่าวจะถูกเสนอให้เฉพาะอุละมาอฺที่ยิ่งใหญ่เท่านั้น ดังนั้นในช่วงเวลานี้เองที่หนังสือของท่านที่เป็นภาษาอาหรับได้รับการเผยแพร่ ส่วนหนึ่งจากงานเขียนเหล่านั้นคือ ตัฟซีรที่ทรงคุณค่า "อิชารอต อัลอิอฺญาซ ฟี มะซฺอนิ อัลอียาซ" ซึ่งท่านได้เขียนมันในช่วงสมรภูมิต่างๆ และอีกชิ้นหนึ่งคือ "อัลมัษนะวีย์ อัลอะร่อบีย์ อัลนูรีย์"

2.1.6 การโจมตีจากภายใน
และหลังจากที่ได้มีการบุกรุกเข้ามายังอิสตันบูล โดยในวันที่13/11/1991 เรือรบนาวิกโยธินของฝ่ายพันธมิตรจำนวน 55 ลำ ได้เข้ามาประชิดอัสตัสบูล ทั้งนี้เป็นไปตามสัญญาการพักรบ "مندروس" ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อ 30/10/1918 "...22 ลำเป็นของอังกฤษ... 12 ลำ จากฝรั่งเศส 17ลำจากอิตาลี 4 ลำจากกรีก...มุ่งหน้ามาที่วังของเคาะลีฟะฮฺซึ่งอยู่ในสภาพเหมือนเชลยในวัง และอังกฤษก็ได้เข้ายึดครองอิสตันบูลในวันที่ 18 เมษา 1920 จากเหตุการณ์นี้เองทำให้ท่านซะอีด อัลนุรซีย์รู้สึกได้ถึงการโจมตีอันใหญ่หลวงที่กำลังเข้ามาสู่โลกอิสลาม ดังนั้นก็เป็นเรื่องที่แน่นอนว่าท่านได้ยืนอยู่ในแนวหน้าของบรรดาผู้ที่เผชิญหน้าต่อการต่อสู้อย่างห้าวหาญ ท่านได้รีบออกหนังสือเล่มเล็กที่มีชื่อว่า "ขั้นตอนทั้งหก" เพื่อปลุกจิตวิญญาณของผู้คนในมาตุภูมของท่าน และท่านได้วางวิสัยทัศน์ของท่านเพื่อขจัดความต่ำต้อยและปัจจัยต่างๆ ที่ก่อให้เกิดการตกต่ำซึ่งความพ่ายแพ้ได้ทำให้มันเกิดขึ้นกับเดาละฮฺอุษมานียะฮฺและบรรดามุสลิมีนทั้งหมด

2.1.7 ทางโค้งที่อันตราย
ในช่วงนี้เองที่ (คือเริ่มตั้งแต่ปี 1922) กฎหมายต่างๆ ได้ถูกตราขึ้นและมีการลงมติกันเพื่อการถอนรากถอนโคนอิสลามและทำให้ประกายไฟแห่งอิหม่านในหัวใจของอุมมะฮฺดับมอดลง ดังกล่าวนี้หลังจากที่ธงแห่งอิสลามได้โบกสะบัดเป็นระยะเวลานานถึงหกศตวรรษ อำนาจการปกครองแห่งรัฐอุษมานียะฮฺได้ถูกยกเลิกในวันที่ 1/11/1922 และตามมาด้วยกับการยกเลิกเคาะลีฟะฮฺในวันที่ 3/3/1924 การเรียนการสอนศาสนาในโรงเรียนได้ถูกห้ามโดยทั้งหมด ตัวเลขและตัวอักษรอาหรับที่ใช้ในการเขียนได้ถูกเปลี่ยนเป็นอักษรลาติน การอะซานตามบทบัญญัติอิสลามและการอิกอมะฮฺเป็นภาษาอาหรับได้ถูกห้าม และได้มีความพยายามในการอนุมัติ (ทำให้ฮะลาล) ให้การแปลอัลกุรอานอัลกะรีมถูกใช้ในการอิบาดัตต่างๆ การเคลื่อนไหวหรือกิจกรรมใดๆ ที่เป็นผลประโยชน์ของอิสลามถูกห้ามทั้งหมด ดังนั้นการตีพิมพ์ตำราอิสลามก็ถูกห้ามไปด้วย ประชาชนถูกบังคับให้เปลี่ยนจาก ซัยย์ (ز) เป็น ซี (Z) แบบยุโรป บรรดาบุรุษถูกบังคับให้ใส่หมวกปีก (hat) และบรรดาสตรีถูกบังคับให้เปิดเผยใบหน้าและโชว์ส่วนต่างๆ ศาลต่างๆ ได้ข่มขู่และสร้างความหวาดกลัวไปทั่วทุกหนทุกแห่งของประเทศ มีการยัดเยียดหยาม การแขวนคอประหารชีวิตให้การบรรดาอุละมาอฺผู้มีเกียรติ และให้กับทุกคนที่พูดกับตัวเองว่าจะหันหลังให้กับอำนาจการปกครอง บรรยากาศแห่งความสับสนมองหม่นและความหวาดกลัวได้เกิดขึ้นทั่วทั้งประเทศ จนกระทั่งผู้คนต้องซ่อนอัลกุรอานอัลกะรีมให้พ้นจากสายตาของเจ้าพนักงานรัฐ หนังสือพิมพ์ได้เริ่มเคลื่อนไหวในการเผยแพร่ความหยาบคายและดูถูกศาสนา หนังสือของพวกปฏิเสธการมีอยู่ของพระเจ้าก็เริ่มแพร่ออกมา

2.1.8 การเสียชีวิต
อุซตาซฺ อัลนุรซีย์ได้กลับไปสู่ความเมตตาของอัลลอฮฺในวันที่ 25 เดือนรอมาฎอน ปี ฮ.ศ. 1379 หรือ วันที่ 23 มีนาคม 1960 ศพของท่านถูกฝัง ณ เมือง อุรฟะฮฺ.... แต่ทว่า พวกผู้นำทหารที่ปกครองอยู่ในขณะนั้นไม่ปล่อยให้ร่างของท่านได้พักแม้แต่ในกุโบร์ของท่าน เพราะหลังจากการฝังร่างของท่านได้ 4 เดือน พวกเขาได้ทำการขุดกุโบร์ของท่านและได้ย้ายร่างของท่านโดยนำขึ้นเครื่องบินไปยังสถานที่ที่หนึ่งซึ่งไม่มีใครรู้ ดังนั้นกุโบร์ของท่านจึงไม่มีใครรู้ว่าอยู่ที่ใดจนกระทั่งทุกวันนี้
2.1.9 วาทะของบดีออุซซามาน
ถ้าหากฉันมีวิญญาณพันครั้งฉันจะหุ่มเพื่ออิสลาม และฉันจะไม่ยอมรับศาสนาอื่นนอกจากศาสนาอิสลาม และฉันจะบอกพวกคุณว่าว่าฉันกำลังจะไปสู่อีกโลกหนึ่งที่พวกท่านเรียกว่าคุก และฉันรอรถไฟที่สถานีนี้เพื่อจะเดินทางต่อไปยังสถานีสุดท้ายในวันกียามัต และฉันเป็นคนที่รักและชอบในวันนั้น และฉันก็จะเดินทางพร้อมกับคนที่จับฉันในวันนี้
โอ้ท่านผู้ปกครองที่ฉันมานี่ในข้อหา ฉันเอาศาสนามาทำลายความมั่นคงของรัฐและฉันบอกว่าที่ฉันทำงานคือเกี่ยวกับศาสตร์ของอิสลามและฉันไม่รับใช้พวกท่านนอกจากรับใช้สิ่งที่อัลลอฮพอใจ โอ้ความหวังของข้าพเจ้าอยากจะรับใช้ศาสนา

ผู้นำตุรกีพรรคซาลามะห์ พรรคเรฟะฮฺ(ช่วง ค.ศ.1996-1997) พรรคฟาดีละห์ พรรคซาอาดะห์ ที่ถูกทหารและศาลซึ่งเป็นเซคคิวลาห์ ตามฟ้องร้องให้ยุบถึงหลายพรรค และตนเองต้องถูกแบนจากการเมือง 5 ปี ข้อหาคือ กระทำการหลายกรณีซึ่งเป็นการละเมิดรัฐธรรมนูญระบอบเซคคิวลาห์ ส่วนหนึ่งในนั้นคือ การสวมฮิญาบของภรรยาของเขาและ ผู้คนที่ชื่นชอบเขา เพราะว่า รัฐธรรมนูญตุรกีถือว่าการสวมฮิญาบคือ สัญลักษณ์ต่อต้านระบอบเซคคิวลาห์…


ผู้เป็นวิศวกรจบจากประเทศเยอรมัน ท่านมีลูกศิษย์ผู้หนึ่งมีชื่อว่า รอยั๊บ ฏอยยิบ อัรดูฆอน ผู้นำพรรคอาดาละห์ ซึ่งเป็นนายกรัฐมนตรีคนปัจจุบันของประเทศตุรกีอ่านต่อประวัติของท่านได้ที่คลิก (http://www.jihadforjannah.com/bp5/node/695 )ซึ่งมีอุดมการณ์อิสลาม ที่คอยขับเคลื่อนอิสลามในประเทศตุรกีปัจจุบัน รอยั๊บ ฏอยยิบ อัรดูฆอน กล่าวปราศรัยครั้งหนึ่งท่านได้ พูดขึ้นว่า“คนเรา จะผสมผสานกันระหว่างมุสลิมกับเซคคิวลาห์กันนั้นไม่ได้ ท่านจะต้องเลือกการเป็นผู้ศรัทธาเท่านั้น และทิ้งการเป็นเซคคิวลาห์ซะ” และเขาก็ได้ยกกลอนชิ้นหนึ่งของนักสู้มุสลิมคนหนึ่งของตุรกีว่า “มัสยิดนั่นคือค่ายทหารของเรา โดมของมันคือหลุมหลบภัยของเรา ส่วนหอคอยนั้นเล่า คือดาบปลายปืนของเรา และผู้ศรัทธาในที่นั้น คือทหารกล้าของเรา หลังจากท่านปราศัยเสร็จ ท่านก็ถูกจับเข้าคุกโดยรัฐบาลแซคคิวลาร์ แล้วก็มีประชาชนมาประท้วงรัฐบาล เพื่อให้ปล่อยตัวท่านไป แล้วท่านได้พูดกับประชาชนของท่านว่า ขอให้พวกท่าน(ประชาชน)กลับไปทำงานของท่าน ส่วนฉันก็จะทำงานของฉันเช่นกัน(แม้ ต้องอยู่ในคุก) …
มีลุงคนหนึ่งนามว่า ฮิลมี มาดาคุร คนงานในโรงงานพลาสติก กรุงไคโร ประเทศอียิปต์ กล่าวว่า“ผู้นำอาหรับทั้งหลายควรที่จะ เอานายกอัรดูฆอนเป็นแบบอย่าง คือความกล้าหาญและความจริงใจใน ตัวเขา… เขาไม่ไช่คนอาหรับ แต่เขาก็ได้ปกป้องชาวฟาลิสฏีนอย่างแข็งแกร่งและกล้าหาญ มากกว่าพวกผู้นำอาหรับเสียอีก ผมหวังว่าเขาจะนำระบอบคีลาฟะฮฺกลับมา” … Gulf News

อ้างจาก http://www.jihadforjannah.com/bp5/node/695
2.ฟัตฮุลลอฮฺ กูเลน

ฟัตฮุลลอฮฺ กูเลน เห็นว่าการเคลื่อนไหวทางด้านจิตวิญญาณไม่อาจมองเห็นเป็นรูปธรรมได้ เขามองความเป็นไปในโลกเหมือนกับไข่ไก่ในมือของเขาและสรุปว่าปัญหาของมนุษย์คือ ความไม่รู้ ความจน และการแตกแยกของผู้คน ดังนั้น เขาจึงเริ่มรณรงค์กำจัดความไม่รู้ ต่อสู้ความยากจนและสร้างความสามัคคีขึ้นในหมู่ผู้คน

ยุทธศาสตร์การดำเนินงาน
1.ยุทธศาสตร์การกำจัดความไม่รู้ของเขาคือ การส่งเสริมการศึกษาด้วยการตั้งโรงเรียนทุกระดับตั้งแต่ประถมฯถึงมหาวิทยาลัย
2.ยุทธศาสตร์การต่อสู้ความยากจนของเขาคือ การก่อตั้งองค์กรและมูลนิธิช่วยเหลือคนยากไร้
3.ยุทธศาสตร์การสร้างความสามัคคีของผู้คนคือ การสานเสวนาเพื่อรับฟังและแลกเปลี่ยนความคิดเห็นของคนทุกศาสนิก
ยุทธศาสตร์ทั้งหมดไม่จำกัดอยู่แต่เฉพาะในประเทศตุรกีเท่านั้น แต่ยังแพร่กระจายไปตามประเทศต่างๆทั่วโลกโดยไม่จำกัดแต่เฉพาะมุสลิม(http://www.oknation.net/blog/knowislam/2011/01/11/entry-1)

3.บทสรุป
ปัจจุบันนี้ขบวนการเคลื่อนไหวอิสลามที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในการก้าวขึ้นมาบริหารประเทศได้ คงนี้ไม่พ้นขบวนการเคลื่อนไหวอิสลามในประเทศตุรกี ที่สามารถจัดตั้งรัฐบาลในการบริหารประเทศตุรกีได้ ซึ่งขบวนการเคลื่อนไหวอิสลามในประเทศต่างๆ ไม่สามารถที่จะก้าวมาถึงตรงจุดนี้ได้ ไม่ว่าจะเป็นญามาอะห์อิควานอัลมุสลีมูนหรือมุสลิมบราเทอร์ฮูด แห่งอียิปต์ เป็นญามาอะห์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก ญามาอะห์ฮารอกะห์ อันนัฮเดาะห์แห่งตูนีเซีย ญามาอะห์อิสลามีย์แห่งปากีสถาน ญามาอะห์ดะวะห์ตับลีฆแห่งอินเดีย ซึ่งญามาอะห์เหล่านี้พยายามที่จะก้าวมาเป็นรัฐบาลในการบริหารประเทศ ยกเว้นญามาอะห์ดะวะห์ตับลีฆที่ไม่มีนโยบายในด้านการเมือง แต่ก็ต้องเจอปัญหาอุปสรรคต่างๆที่ท่านฝ่ายตรงข้ามที่มีแนวคิดแซคคิวลาร์ ต่อต้านทุกรูปแบบ ถูกขัดขว้างต่างๆนานาส่วนญามาอะห์อิควานนั้น ตอนแรกๆที่ก่อตั้ง ก็ไม่มีนโยบายด้านการเมืองเช่นเดียวกัน แต่สุดท้ายก็ต้องบรรจุ นโยบายด้านการเมืองเข้าในนโยบายของกลุ่มอิควานอัลมุสลีมูนหรือมุสลิมบราเทอร์ฮูด
ถึงแม้ว่าวันนี้ ญามาอะห์อันนูรไม่สามารถที่จะนำกฎหมายอิสลามมาใช้ในการปกครองประเทศอย่างเบ็ดเสร็จ เพราะต้องต่อสู้กับแนวคิดแซคิวลาร์ อีกมายมาย ที่แพร่ระบาดในประเทศตุรกีปัจจุบัน แต่อย่างน้อยการที่มีประธานาธิบดีอย่าง อับดุลเลาะห์ กุล และมีนายกรัฐมนตรีอย่างรอยั๊บ ฏอยยิบ อัรดูฆอน ที่มีอุดมการณ์อิสลามอย่างลึกซึ้ง จะทำให้ในอนาคตอันใกล้นี้ จะสามารถขจัดแนวคิดแซคคิวลาร์ ออกจากความคิดของประชาชนชาวตุรกีได้ทั้งหมด และในวันนั้นชารีอะห์อิสลามจะถูกกลับมาใช้ใหม่ในประเทศตุรกี อินชาอัลลอฮ

บรรณานุกรม

อับดุลเลาะห์ อุมา. เอกสารประกอบสอนรายวิชาหลักการบริหารในอิสลาม3. มปป.
http://www.jihadforjannah.com/bp5/node/695 สืบค้นวันที่9-2-2554.
http://khozafi-shahaan.blogspot.com/2010/10/blog-post_4788.html สืบค้นวันที่ 9-2-2554.
http://www.oknation.net/blog/knowislam/2011/01/06/entry-1 สืบค้นวันที่9-2-2554.
http://www.oknation.net/blog/knowislam/2011/01/11/entry-1 สืบค้นวันที่9-2-2554.
http://www.thaigoodview.com/node/47425 สืบค้นวันที่ 4-3-2554.

มนุษย์กับเวลา

โดย อัล ฟาลา
ในที่สุดช่วงเวลาที่ใครหลายๆคนต่างก็บอกว่าสนุกที่สุด ท้าทายที่สุด ตื่นเต้นที่สุดและอีกมากมายที่บรรยายและยาวเป็นห่างว่าวก็ได้มาถึงแล้ว และคุณได้คิดทำอะไรที่มันสนุก ท้าทาย ตื่นเต้น แล้วหรือยัง ถ้าคุณคิดที่จะทำมันก็ไม่ผิดหรอกเพราะ มันเป็นสิทธิของคุณที่คุณจะทำอะไรกับชีวิตของคุณที่มีแค่ครั้งเดียว ใช่! ถ้าสิ่งที่คุณคิดที่จะทำนั้นเป็นสิ่งที่ศาสนาอนุญาต อย่าลืมนะครับ ว่าเราเป็นใคร เคยถามตัวเองไหม เป็นแค่มนุษย์คนหนึ่งที่ใช้ชีวิตไปวันๆแค่นี่ หรือยังไงอีก เรียน ทำงาน เก็บเงิน แต่งงาน มีลูก แก่ ตาย จบ ดูเหมือนจบอย่างสวยงามนะว่าไหม
แต่การเกิดมาได้ชื่อว่าเป็นมุสลิมแล้วมันมากกว่านั้น ยิ่งใหญ่กว่านั้น ท้าทายกว่านั้น ยิ่งไปกว่าอีกกับการอยู่ในช่วงที่เรียกว่าชาบาบ ชาบาบะฮ วัยรุ่นมุสลิมที่มีภาระหน้าที่ใหญ่หลวงในการฟื้นฟูอิสลาม ทำไมเคยคิดไหมว่าทำไมถึงเป็นภาระหน้าที่ของชาบาบ ชาบาบะฮ ? เหตุผลหนึ่งที่จะตอบคำถามนี่ คือ ช่วงเวลานี่มีสองอย่างที่อัลลอฮ (ซุบฮานาฮู วาตาอาลา) ได้ให้เป็นนิอมัต(ความโปรดปราน)แก่ช่วงเวลานี่ คือ การมีสุขภาพดี และเวลาว่าง เคยคิดไหม?

นี่เป็นความโปรดปรานที่อัลลอฮ(ซุบฮานาฮุ วาตาอาลา) ประทานมาแก่ ชาบาบ แต่คุณได้หลงลืมไปแล้วใช่ไหม คุณได้ปล่อยเวลาว่างของคุณไปกับสิ่งที่ไร้สาระใช่ไหม อะไรละที่ไรสาระ ก็สิ่งที่ทำให้คุณนั้นหลงลืม ทำให้ขาดความกระชับกะเฉ่ง ชวนทำอีบาดะฮ ก็ว่าเดียวก่อน และร่างกายที่แข็งแรงของคุณนั้น ได้ทำอะไรที่เป็นการฟื้นฟูศาสนาบ้าง ไม่เป็นการฟื้นฟูแล้วไปทำอะไรที่ทำให้ศาสนาตกต่ำหรือเปล่า เคยมานั่งถามตัวเองไหม? ยังไม่สายที่จะเปลี่ยน หากคุณพร้อมที่จะเปิดใจ มองอย่างมีวิสัยทัศน์ ที่พร้อมและเต็มใจที่จะเปลี่ยนตัวเองให้เป็นคนที่ยอมจำนนต่ออัลลอฮ(ซุบฮานา ฮุ วาตาอาลา) และมีจิตที่จะเรียกร้องพี่น้องของเราให้ตระหนักถึงหน้าที่ในหน้าแผ่นดินนี่ ในถานะมุอมินผู้ศรัทธา จงให้กับความสำคัญกับคำที่ว่า คุณจะไม่ได้เขาสวนสวรรค์ หากคุณยังไม่ได้ตอบคำถามที่อัลลอฮ(ซุบฮานาฮุ วาตาอาลา) ทรงถามว่าในช่วงเวลาหนุ่มสาวของคุณนั้นได้ทำอะไรไปบ้าง ถ้าหากถาม ณ เวลานี่บางคนตอบออกมายังไม่เต็มใจที่จะตอบเลย ทำไม? เพราะ วันๆที่ผ่านไปนั้นแทบจะไม่ได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลย บางวันที่ว่างก็บ่นเซ้ง เบื่อ นั่งเครียด สุดท้ายก็นอน และก็มีจำนวนหนึ่งตอบออกมา ได้ทำนั้นทำนี่ เวลาของเขาไม่ได้ปล่อยไปโดยไร้ประโยชน์ เขาได้ทำอะไรไปบ้างแล้วก็อัลฮัมดุลิลลาฮ จงมุ่งมั่น ตั้งใจทำต่อไป ให้ดีขึ้นไปอีก บางครั้งมันก็ไม่ได้วัดกันที่ผลงานที่ออกมา แต่ขอให้การกระทำของเรานั้นมีการนียัตที่อิคลาศจริงๆ อินชาอัลอฮ อัลลอฮ(ซุบฮานาฮุ วาตาอาลา)ทรงมองเห็นการทำงานดะวะฮของเรา จงเชื่อว่าเราจะไม่เปล่าประโยชน์แน่นอนหากคุณอิคลาศจริงๆ ตอนนี่คุณก็รู้ถึงสถานะของคุณแล้วว่าคุณนั้นอยู่ระดับไหน คุณยังโชคดีที่คุณยังมีเวลาที่จะไปแก้ไขในอนาคต กับสิ่งที่ผิดพลาดไปในอดีต มีจำนวนไม่น้อยที่เขาไม่มีโอกาสตรงนี้ รู้ตัวก็สายไปแล้ว ไม่สามารถแก้ไขได้อีกแล้ว และต้องมารับผลที่เขาได้ละเลยในตอนที่ยังมีเวลา ผลนั้นก็คือการลงโทษของอัลลอฮ(ซุบฮานาฮุ วาตาลา)
ลองคิดให้ดีนะครับ โอกาสที่เราจะกลับมานั้นเปิดอยู่ตลอด ขอแค่คุณเปิดใจที่จะรับมัน ยกตัวอย่างง่ายๆ ตอนนี่ใกล้ปีใกล้ปีใหม่หรือปีใหม่แล้วก็ตาม ช่วงเวลานี่เหมาะมากๆในการที่จะมาเริ่มต้นใหม่ เพราะปีใหม่คือฮิจเราะฮใหม่ เรานั้นได้ฮิจเราะฮเปรียบเสมือน ในสมัยท่านนบีมุฮัมหมัด(ซอลลอลอฮ ฮุ อาลัยฮิวาซัลลาม) ตอนที่เขาได้ฮิจเราะฮจากมักกะฮสู่มาดีนะฮ ท่านได้หนีดินแดนที่เรียกว่า ญาฮิลลีญะฮ มาสู่ดินแดนใหม่เพื่อที่จะดะวะฮ นี่เป็นเหตุการณ์ที่เรามุอมินผู้ศรัทธาน่าจะมาคิดว่าหนึ่งปีและอีกหลายๆปี ที่ผ่านมาว่าเราได้ทำอะไรไปบ้าง และปีใหม่ที่จะถึงนี่หรือปีนี่เราคิดที่ทำอะไรบ้างเพื่อที่จะไปแก้ไขในส่วน ที่ผิดพลาดในปีที่ผ่านมา โอกาสนั้นมีตลอดตราบเรานั้นยังหายใจ และนี้ก็เป็นโอกาสหนึ่งที่เหมาะมากๆ จงอย่าปล่อยโอกาสนี่ไปโดยที่คุณนั้นไม่ได้คิดอะไรเลย คิดสักนิด เพื่อตัวเราและประชาชาติอิสลาม

خطبة القرضاوى من ميدان التحرير

แบบฝึกหัดอ่าน เขียนภาษาอาหรับเบื้องต้น

หนังซื้อใหม่
สนใจ ติดต่อสั่งซื้อได้ที่ คุณมะห์ดี มะดือราแว 089-4638488 email.mhdd_m@hotmail.com

ความจำเป็นที่จะต้องมีการทำงานเป็นญะมาอะฮฺ

การทำงานเพื่อฟื้นฟูอิสลาม เป็นภาระกิจที่ยิ่งใหญ่มากสำหรับมุสลิมทุกคน ทุกๆคนมีคุณค่าในสนามการทำงานที่แตกต่างกัน แต่ละความถนัดหรือความชำนาญเหล่านี้จำเป็นต้องอาศัยการจับมือกันอย่างพร้อมเพรียง เพื่อร่วมกันทำงาน จะขาดด้านหนึ่งด้านใดไปไม่ได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการทำงานเพื่อเร่งการฟื้นฟูอิสลามนั้น แน่นอนทีเดียว! ไม่สามารถทำงานตามลำพังได้ จะต้องอาศัยการทำงานเป็นญะมาอะฮฺ ดังนั้นญามาอะฮฺที่ดีจะสามารถจัดระเบียบ วางแผน วางคนตามความสามารถของแต่ละคนได้เป็นอย่างดี ญามาอะฮฺหนึ่งๆควรจะมีการจัดลำดับแผนงานและกำหนดเป้าหมาย ขั้นตอน รวมทั้งวิธีการต่างๆในการทำงาน ดังเช่นประวัติศาสตร์ที่ ท่านรอซูล ซ็อลลัลอฮูอาลัยฮิวาซัล ได้รวบรวมบรรดาซอฮาบะฮฺ ณ บ้านของ อัลอัรกอม อบีอัรกอม และได้ทำการบัยอะฮฺ วางแผนการทำงานอิสลามขึ้นเป็นครั้งแรก และสามารถพิชิตคาบสมุทรอาหรับได้ในเวลาถัดมา
ดังนั้นจึงมีความจำ เป็นสำหรับนักทำงานอิสลามทุกคน ในการทำงานร่วมกันเป็นญะมาอะฮฺ เพื่อบรรลุในเป้าหมายสำหรับการสถาปนาสังคมอิสลาม ดังเช่นที่ท่านรอซุล ซ็อลลัลอฮูอาลัยฮิวาซัล ได้แสดงแบบอย่างไว้ ต่อมาเมื่อมีการทำงานเป็นญะมาอะฮฺสิ่งสำคัญที่จะต้องมี คือ มีเป้าหมายในการทำงานที่ดี มีแนวทางสำหรับการฝึกอบบรมผู้ที่เข้าร่วมงานและทีมงานเพื่อพัฒนาศักยภาพของ ทีมงาน มีรูปแบบการทำงานที่เหมาะสมกับความสามารถของแต่ละญะมาอะฮฺนั้นๆ และมีการทำงานอย่างเป็นขั้นเป็นตอน นอกจากนี้สิ่งหนึ่งที่สำคัญมากสำหรับแต่ละญะมาอะฮฺ คือ จะต้องมีผู้นำที่มีสมาชิกพร้อมที่จะเชื่อฟังและปฏิบัติ ตราบใดที่สิ่งๆนั้นมิใช่สิ่งขัดกับหลักการของอิสลาม ลองพิจารณาเถิดว่า กลุ่มโจร ยังมีการมีญะมาอะฮฺของมัน มีการจัดตั้งกลุ่มทำงานของตัวเอง มีหัวหน้าของกลุ่มโจรที่มีสมาชิกที่พร้อมจะเชื่อฟังคำสั่งและพร้อมปฏิบัติตาม จึงเป็นเรื่องที่จำเป็นสำหรับการรวมกันเป็นญะมาอะฮฺเพื่อทำงานอิสลาม
สิ่งหนึ่งที่ควรระวังในการทำงานเพื่ออิสลาม ในกรณีที่มีความหลากหลายของญะมาอะฮฺ คือการให้เกียรติซึ่งกันและกันในระหว่างญะมาอะฮฺ ความเข้าใจในหลักการของศาสนา ถือเป็นเรื่องหลักการพื้นฐานที่สำคัญสำหรับการทำงานในยุคที่มีความหลากหลาย ของญะมาอะฮฺ ความหลากหลายที่เกิดขึ้นจึงมาพร้อมกับความคิดและความเห็นที่แตกต่างกัน จะพบว่าแต่ละญะมาอะฮฺจะมีรูปแบบการทำงานที่ไม่เหมือนกัน แต่ผมเชื่อว่า ทุกๆญะมาอะฮฺนั้นมีเป้าหมายเดียวกันในการทำงาน คือการทำงานเพื่อแสวงหาความโปรดปรานจากอัลลอฮฺ ซุบหานะฮูวาตาอาลา และหวังเพื่อความรุ่งโรจน์ของอิสลาม ดังนั้นความเข้าใจซึ่งกันและกันจึงเป็นหลักการพื้นฐานที่สำคัญสำหรับการทำ งาน
ไม่อาจจะปฏิเสธได้ว่า ภาวะของประชาชาติของอิสลามในปัจจุบันนี้กำลังตกอยู่ในสภาพที่ไร้สเถียร ภาพอย่างสิ้นเชิง เกิดปัญหาต่างๆขึ้นมากมาย ทั้งจากศัตรูของอิสลาม หรือแม้กระทั่งปัญหาที่มุสลิมสร้างกันขึ้นมาเอง จากกลุ่มทำงานเพื่ออิสลาม หรือแม้กระทั่งปัญหาที่เกิดจากความขัดแย้งทางฟิกฮฺ ในเรื่องปลีกย่อย ซึ่งดูเหมือนว่าเหตุการณ์เหล่านี้เริ่มจะบานปลายเข้ามาในทุกขณะ เริ่มมาตั้งระดับผู้รู้ระดับโลก ผู้รู้ระดับประเทศ ผู้รู้ระดับท้องถิ่น และ ที่สำคัญกำลังย่างก้าวเข้ามาสู่กลุ่มทำงานเพื่ออิสลามต่างๆมากมาย ก็ยังมิอาจจะละทิ้งปัญหา ที่เป็นดั่งเนื้อร้าย ที่คอยบ่อนทำลายสเถียรภาพของประชาชาติอิสลามให้หายไปได้
ดังนั้น ประการสำคัญสำหรับการทำงานในญามาอะฮฺทั้งหลายที่จะต้องเร่งสร้าง คือ การสร้างความเข้าใจในการทำงาน การประนีประนอมซึ่งกันและกัน เพื่อการรวมประชาชาติอิสลามให้อยู่ในภายใต้ร่มธงแห่งสันติภาพของอิสลาม หลักการหนึ่งที่ควรคำนึงเสมอ คือ “เราจะทำงานร่วมกันในสิ่งที่เรามีความเห็นตรงกัน และขออภัยในสิ่งที่เรามีความเห็นแตกต่างกัน” ใน หลักการอิสลามสามารถมีหลายๆเรื่องที่อาจจะมีความเห็นในประเด็นปลีกย่อยที่ แตกต่างกันได้ แต่ทุกๆความเห็นก็ย่อมปรากฎหลักฐานสนับสนุนด้วยกันทั้งสิ้น บางหลักฐานแข็งแรงกว่า บางหลักฐานก็อ่อนแอกว่า ทั้งนี้ย่อมขึ้นอยู่กับความสามารถของแต่ละบุคคลในการให้น้ำหนักกับหลักฐาน ที่มาสนับสนุนแต่ละความเห็น
อย่างไรก็ตาม เราจำเป็นต้องตระหนักเสมอว่า หลักฐานที่มาจากการดะอฺวะฮฺนั้น ต้องวางอยู่บนหลักการที่มาจากอัลกุรอานและอัลหะดิษที่ถูกต้อง เพื่อจะได้มีความเข้าใจที่เที่ยงตรงในอิสลามเหมือนอิสลามที่ถูกนำมาโดยท่าน รอซุล ซ็อลลัลอฮูอาลัยฮิวาซัล ซึ่งปราศจากการเพิ่มเติมด้วยอุตริกรรม และการตัดทอนใดๆทั้งสิ้น
ดังนั้น สิ่งหนึ่งที่มุสลิมนักดาอีย์ทั้งหลายพึงแสวงหาคือ การยึดเอาความเห็นที่มีหลักฐานที่หนักแน่น และแข็งแรงเป็นสำคัญ โดยการพยายามอย่างเต็มความสามารถเพื่อให้ได้มาด้วยหลักฐานเหล่านี้ แต่ก็ควรให้ความใส่ใจกับความเห็นที่มีหลักฐานอ่อนเช่นกัน เพื่อให้เกิดความเข้าใจต่อกัน และให้เกียรติซึ่งกันและกัน หลังจากนั้นก็พยายามอย่าขัดแย้งกันมากนัก แต่พบว่าพวกเราบางคนเมื่อได้อ่านความเห็นหนึ่งซึ่งมีหลักฐานที่แข็งแรง ตามทัศนะของเขา เขาก็ไม่ตอบรับความเห็นอื่นๆอีกเลย บางครั้งยังตัดสินว่าความเห็นอื่นๆนั้นขัดแย้งกับหลักการของอิสลามด้วยซ้ำไป จนกระทั้งอาจจะมองว่าสิ่งที่ผู้อื่นกระทำทั้งหมดนั้นเป็นสิ่งที่ผิด แต่ของตนเท่านั้นเป็นสิ่งที่ถูกต้อง ซึ่งถือว่าเป็นการกระทำที่ไม่สมควรนัก จึงเป็นหน้าที่ของญะมาอะฮฺหนึ่งๆในการปรับความเข้าใจถูกต้องให้กับทีมงานทุก คน
ที่มา http://www.fityatulhaq.net/main2/articlesshooseftyatulhaq/articleftyatulhaq/139-jamaah

สมัครเรียนประเทศจอร์แดน

เอกสารสมัครเรียนที่มหาวิทยาลัยประเทศจอร์แดน
สมัครได้ทั้งซะห์ดะห์ ศาสนา และร.บ สามัญ เกรด 3 ขึ้นไป
ซะห์ดะห์ ศาสนา
1. ซะห์ดะห์ ฉบับแปลไทย شهادة
2. ใบคะแนน ฉบับแปลไทย كشف الدرجات
3. ใบรับรองความประพฤติ ฉบับภาษาไทยشهادة السلوك
4. สุติบัตร شهادة الميلاد
5. สำเนาหนังสือเดินทาง
6. ใบสมัครของสถาบันอัสสลาม
ร.บ สามัญ
1. ร.บ อังกฤษ และไทย
2. ใบประกาศนียบัตร อังกฤษ และไทย
หลักฐานที่ต้องในการรับรองเอกสารที่จูฬาฯ และกระทรวงศึกษาธิการ
1. ซะห์ดะห์ หรือ ร.บ ฉบับตัวจริง 1 ชุด
2. สำเนาทะเบียนบ้าน ของ นักเรียน พ่อ และแม่ อย่างละ 2 ชุด
3. สำเนาบัตรประชานของ นักเรียน พ่อ และแม่ อย่างละ 2 ชุด
4. เงินค่าเดินเรื่อง และจ่ายค่าตรายาง ชุดละ 2000 บาท
หลักฐานในการขอวีซ่า
1. หนังสือเดินทางฉบับจริง
2. รูปถ่ายขนาด 2 นิ้ว จำนวน 3 รูป
3. สำเนาบัญชีธนาคาร ที่มีเงินในบัญชีมากว่า 30,000 บาท
4. สำเนาทะเบียนบ้าน ของนักเรียน พ่อ และแม่ อย่างละ 2 ชุด
5. สำเนาบัตรประชานของ นักเรียน พ่อ และแม่ อย่างละ 2 ชุด
6. Translation ของประกาศนียบัตร ของศาสนาหรือว่าสามัญ
7. หนังสือตอบรับจากมหาวิทยาลัยต้องแปลเป็นภาษาไทย ต้องแปลที่จูฬาเท่านั้น
8. ใบจ่องตั๋วเครื่องบิน

เงินที่เก็บจากการเดินเรื่องทั้งหมด
1. ค่าเดินเรื่องประสานงาน ที่ประเทศไทย 1,500 บาท
2. ค่ารับรองเอกสาร 2,000 บาท
3. ค่าวีซ่า 3,200 บาท
4. ค่าเดินเรื่องที่จอร์แดนรวมถึงไปรับที่สนามบิน 3,000 บาท
5. ค่าตั๋วเครืองบินข้างเดี่ยว 17,000 บาท
รวม 26,700 บาท

ค่าใช้จ่ายที่จอร์แดน
ค่าหนวยกิจ ของคณะซารีฮะห์ อูสูลุดีน ภาษาอาหรับ
มหาวิทยาลัยมุตตะห์ หนวยกิจละ 12 ดีนารจอร์แดน
มหาวิทยาลัยยัรมูก หนวยกิจละ 16 ดีนารจอร์แดน
มหาวิทยาลัยอัล-ไบต์ หนวยกิจละ 10 ดีนารจอร์แดน
ส่วนคณะวิทยาศาสตร์ ค่าหนวยกิจ จะแพงกว่านี้
ค่าใช้จ่ายประจำเดือน เดือนละ 5000 – 6000 บาท ระดับปานกลาง

ค่าเทอม
เรียนภาษา เทอมละ 20,000 บาท
เรียนมหาวิทยาลัยเทอม ละ 10,000 – 14000 บาท ค่าเทอมสูง ต่ำอยู่หน่วยกิจที่ลง และอยู่ค่าหน่วยกิจของมหาวิทยาลัย